انواع دستگاه هاي جوجه كشي خانگي تمام اتومات

دستگاه جوجه كشي ميني آنالوگ

دستگاه جوجه كشي

ميني كاكس آنالوگ

دستگاه جوجه كشي ميني ديجيتال

ماشين جوجه كشي

ميني كاكس ديجيتال

دستگاه جوجه كشي كاكس خانگي آنالوگ

دستگاه جوجه كشي

كاكس خانگي

دستگاه جوجه كشي گلدن كاكس

ماشين جوجه كشي

گلدن كاكس جديد

دستگاه جوجه كشي توين كاكس

دستگاه جوجه كشي

كاكس خانگي ديجيتال

دستگاه جوجه كشي توين كاكس شترمرغ

ماشين جوجه كشي تويين كاكس با ترنر شاخكي

دستگاه جوجه كشي توين كاكس 96 عددي

دستگاه جوجه كشي

تويين كاكس شترمرغ

دستگاه جوجه كشي تويين كاكس تمام اتومات

دستگاه جوجه كشي جنرال كاكس

دستگاه جوجه كشي

دابل كاكس

دستگاه جوجه كشي گرين كاكس

ماشين جوجه كشي

جنرال كاكس

دستگاه جوجه كشي مام كاكس

دستگاه جوجه كشي

گرين كاكس

دستگاه جوجه كشي

مام كاكس تخم مرغ (jn2-61)

دستگاه جوجه كشي مام كاكس

ماشين جوجه كشي

دابل كاكس شترمرغ

دستگاه هچر مادر مصنوعي

ماشين جوجه كشي

مام كاكس شترمرغ (jn2-61)

مادر مصنوعي

ماشين جوجه كشي

گالا كاكس

دستگاه جوجه كشي

مگا كاكس

 

 

 

آيا به دنبال يك دستگاه جوجه كشي هستيد؟

ما براي شما يك راه حل داريم:

آيا تا به حال فكر كرده ايد كه چقدر برق مصرف مي شود تا يك دستگاه جوجه كشي براي 21 روز كار كند؟

اگر براي روشن نگه داشتن دستگاه از موتور برق استفاده مي كنيد، آيا تا به حال فكر كرده ايد كه چقدر سوخت (برق يا گازوئيل ) مورد نياز است؟

با پرداخت هزينه برق و سوخت، آيا تا به حال فكر كرده ايد كه چقدر جوجه ها براي شما گران تمام مي شود؟

پس همين الان دستگاه هاي چوبي و فلزي و دستگاه هاي با مصرف برق بالا را كنار بگذاريد.

محصولات سبز ما به شما در حفظ كره زمين و صرفه جويي مالي كمك مي كند.

براي اولين بار در دنيا، دستگاه هايي با مصرف برق پايين و قابليت كار با باتري و انرژي خورشيدي وارد بازار شده است.

 

 

لطفا چند دقيقه به اين موضوع فكر كنيد:

چرا بهتر است به جاي يك دستگاه جوجه كشي بزرگ، چند دستگاه كوچك  خريداري شود؟

به دلايل زير به شما پيشنهاد مي شود كه به عنوان مثال بجاي يك دستگاه 1000 تايي ، چهار دستگاه 240 تايي خريداري نماييد.

  1. قيمت دستگاه جوجه كشي 1000 تايي تقريبا با قيمت چهار دستگاه 240 تايي برابر است .
  2. دستگاه هاي كوچك با خطوط هوايي قابل حمل هستند در حاليكه دستگاه هاي بزرگ تر با كشتي جا به جا مي شوند و حمل آنها حدودا 2 ماه طول مي كشد.
  3. در دستگاه هاي با ظرفيت بالا، اگر يكي از تخم ها آلوده باشد، تمام تخم هاي موجود در دستگاه را آلوده خواهد كرد. حتي بعضي مواقع تخم آلوده در دستگاه ترك مي خورد و آلودگي پخش مي شود. در صورتيكه در دستگاه هاي كوچكتر، اگر اتفاقي در يكي از دستگاهها رخ دهد، بقيه تخم ها در ساير دستگاهها سالم خواهند ماند.
  4. بعضي از مصرف كنندگان و دامپروران تخم نطفه دار به مقدار كافي ندارند و اگر فرضا روزانه 100 تخم داشته باشند بنابراين براي پر كردن يك دستگاه 1000 تايي بايد 10 روز صبر كنند. در نتيجه وقتي بخواهند دستگاه را روشن كنند، از عمر بعضي از تخم ها بيشتر از 10 روز ميگذرد.

بايد به اين نكته توجه داشت كه تخم هايي با موفقيت جوجه مي شوند كه داراي عمر كمتر از 7 روز باشند و بيش از 50% تخم هاي با سن بيشتر، به جوجه تبديل نخواهند شد.

به همين دليل پر كردن يك دستگاه بزرگ دشوار است و طول خواهد كشيد در حاليكه دستگاه هاي 240 تايي با سهولت و سرعت بيشتر پر خواهند شد.

 

پس پيشنهاد ما اين است:

استفاده از چند دستگاه كوچك به جاي يك دستگاه بزرگ

 

 

       در ساخت اين دستگاه ها از فلز استفاده نشده زيرا رطوبت بالا ،بدنه و مفصل هاي فلزي (هر نوع فلز) را متلاشي نموده و از طول عمر دستگاه مي كاهد 

 

       1 - شركت كاكس داراي سرويس خدمات پويا و حرفه اي مي باشد .

  2 - دستگاه هاي كاكس داراي بدنه پي وي سي با استحكام بالا بوده و براي اولين بار در دنيا، بدنه دستگاه از تركيبات يك مونومر خاص و قابل تعويض ساخته شده و داراي روكش پي وي سي مي باشد. تركيبات مونومري عايق حرارتي و صوتي خيلي خوبي بوده و مي تواند دماي درون دستگاه را حفظ نمايد و شرايط ايده آلي را براي تخم ها ايجاد نمايد .

   3- سنسورهاي كه در ساخت دستگاه استفاده شده است سويسي و بسيار دقيق مي باشند .

   4 - ضخامت ايزولاسيون حرارتي دستگاه ها بيست و دو ميلي متر مي باشد . 

   5 - طراحي ظاهري محصولات كاكس، زيبا و منحصر به فرد مي باشد .

   6- استفاده آسان از محصولات كاكس، از دلايل پرفروش بودن آنها مي باشد .

   7 - كابينت دستگاه قابل شستشو بوده و بعد از هر دفعه عمليات جوجه كشي ميتوانيد قسمت پايين كابينت را با آب گرم بشوئيد .

   8- قيمت محصولات رقابتي و مناسب مي باشد .

   9- كليه محصولات شركت، يك سال گارانتي و پنج سال خدمات پس از فروش دارند .

   10-كليه قطعات يدكي دستگاه ها قابل تامين مي باشند .

       - براي اولين بار در دنيا بدنه دستگاه از تركيبات يك مونومر خاص (قابل تعويض) ساخته شده  و داراي روكش پي وي سي(PVC) مي باشد.

- بدنه تمام دستگاههاي موجود در بازار دو جداره مي‌باشد و معمولاً باكتري و قارچ، خود را به جدار وسط دستگاه رسانده و در آن محل تكثير مي‌شوند و از آنجا كه هيچگونه دسترسي براي ضدعفوني كردن جدار وسط دستگاه وجود ندارد، بعد از چندين دفعه كه عمليات جوجه‌كشي انجام مي‌گردد، بازدهي دستگاه گاها تا 90% كم ميشود.

- تركيبات مونومري عايق حرارتي و صوتي خيلي خوبي بوده و مي‌تواند دماي درون دستگاه را حفظ نموده و شرايط ايده‌آلي را براي تخم مرغها ايجاد نمايد.

- كابينت هاي مونومري انرژي حرارتي را به خود نمي‌گيرد ولي در سيستم‌هاي فلزي و چوبي مقداري از انرژي حرارتي صرف گرم شدن بدنه دستگاه مي‌گردد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاكس ماشين | ۶ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۰۲:۰۶:۲۰ | آرشيو نظرات (0) :موضوع | انواع دستگاه هاي جوجه كشي خانگي تمام اتومات

اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 3)

تغذيه:
شتر مرغ ها، پرندگاني علفخوار هستند و رژيم غذايي آنها شبيه نشخوار كنندگان است. يونجه و ذرت درصد بالايي از تركيب غذايي شتر مرغ را شامل مي‌شود. به دليل دارا بودن روده‌هاي دراز و طويل قدرت هضم بالا در خصوص مواد فيبري را دارند. جوجه‌ها معمولاً تا يكي دو روز بعد از هچ احتياج به تغذيه نداشته و سپس از غذاي با پروتئين 23% شامل كنستانتره و علوفه خشك به صورت كرامبل تغذيه مي‌شوند. استفاده از يونجه سبز در طول دوره رشد از اهميت خاصي برخوردار است. جهت هضم بهتر غذا بهتر است سنگريزه در اختيار پرنده قرار گيرد. تا سه ماهه اول پرورش ميزان يك كيلو خوراك در شبانه روز 23% پروتئين و تا شش ماهگي به طور متوسط 8/1 كيلوگرم خوراك با پروتئين 20% كافي مي‌باشد. شتر مرغها از شش ماهگي تا رسيدن به سن بلوغ (5/2 سالگي) به طور متوسط روزانه 5/2 كيلوگرم دان به صورت پلت شامل علوفه خشك آسياب شده و كنسانتره مي‌خورند (8 قسمت كنستانتره + يك قسمت علوفه خشك آسياب شده)

   از يك روزگي تا سه ماهگي: جوجه شترمرغ مي‌تواند از باقيمانده كيسه زرده براي مدت 7 تا 10 روز ابتداي زندگي اش تغذيه كند. اطمينان از اينكه جوجه شترمرغ‌ها آب مصرف مي‌كنند، اهميت دارد. در غير اينصورت ممكن است نياز به افزايش شدت نور يا تغيير درجه حرارت سالن باشد.
توصيه مي‌شود كه خوراك مصرفي جوجه‌ها در ابتدا به شكل خرد شده باشد و اگر از روش پرورش روي كف سالن استفاده مي‌شود، طي هفته اول خوراك روي روزنامه يا كارتن‌هاي تخم‌مرغ ريخته شده و پس از آن مي‌توان دانخوريها را وارد سالن كرد.
براي جلوگيري از اشكالات پا و اختلالات اسكلتي بايد رشد اوليه شترمرغ‌ها كنترل شود. محدود كردن مقدار انرژي خوراك بين 9 و 10 مگا ژول انرژي متابوليسمي در كيلوگرم معمولاً براي كنترل رشد كافي است.
با وجودي كه شترمرغ‌ها توانايي هضم الياف بيشتري نسبت به ساير پرندگان اهلي دارند (به دليل تخمير در روده بزرگ) ولي تنها پس از رسيدن به سن معيني توانايي انجام اين كار را بدست مي‌آورند. لذا بهتر است طي چند هفته اول زندگي جوجه‌ها جيره هايي با بيش از 5% الياف خام به آنها داده نشود. ضمناً توانايي جوجه‌ها براي هضم چربي در اوايل زندگي كاملاً پايين است. از اينرو نبايد بيش از 5% چربي به آنها داده شود.
   از 3 ماهگي تا يكسالگي:
احتياجات تغذيه اي پرندگان با افزايش سن آنها تغيير مي‌كند. لذا انرژي و الياف خام افزايش و مقدار پروتئين خوراك كاهش مي‌يابد. بايد الياف جيره را در چهار تا پنج ماهگي به حدود 11-10 درصد افزايش داد. ضريب انرژي زايي خوراك بايد به حدود 5/10 –10 مگا ژول انرژي متابوليسمي بر كيلوگرم افزايش يابد. مقدار پروتئين خام نيز بايد به تدريج به حدود 20-18 درصد كاهش يابد. تعادل بين غلظت‌هاي كلسيم و فسفر قابل دسترس بايد به نسبت 1: 2 – 8/1 حفظ شود. همچنين خوراك دادن بايد به صورت آزاد انجام شود.
   دوره پرواري:
چنانچه شترمرغ‌ها فقط براي گوشت و چرم پرورش يابند، مي‌توان نرها را جداگانه پرورش داد زيرا آنها سريعتر رشد كرده، نياز به جيره‌هاي با پروتئين بالاتر داشته و به عنوان تبديل كننده‌هاي خوراك براي يك دوره طولاني‌تر نسبت به ماده‌ها از كارايي بيشتري برخوردارند. ضريب تبديل ماده‌ها زودتر خراب شده و لذا مجبورند در وزن پايين تري نسبت به ماده‌ها روانه بازار شوند. جيره غذايي شتر مرغهاي پرواري با شترمرغهايي كه جهت گله مادر نگهداري مي‌شوند تفاوت دارند. معمولاً شتر مرغهاي گوشتي در سن يكسالگي قابل عرضه به بازار مي‌باشند و حدود 100 تا 125 كيلوگرم وزن دارند و كيفيت گوشت در سن يكسالگي مطلوب تر از هر زمان مي‌باشد. از هر لاشه حدود 50 كيلوگرم گوشت استحصال مي‌شود. غذاي شتر مرغهايي كه جهت گله مادر نگهداري مي‌شوند به طور متوسط روزانه با خوردن 4 كيلوگرم خوراك شامل كنسانتره و يونجه خشك و همچنين از طريق چراي يونجه سبز تأمين مي‌شود. شتر مرغ علاقه فراواني به چريدن در مزارع يونجه دارد به همين جهت در پرورش شتر مرغ كاشت يونجه را بايستي مدنظر قرار داد.
ضريب تبديل مواد غذايي در سنين مختلف تفاوت دارد در سنين اوليه رشد 8/1 و در 3 ماهگي 5/2 و در 6 ماهگي حدود 8 مي‌باشد. با توجه به اينكه تغذيه شتر مرغ در كيفيت پوسته، پر و گوشت پرنده تأثير مستقيم دارد چنانچه در تغذيه اين پرنده دقت كافي مبذول نگردد، بر كيفيت پوست و گوشت اثر منفي گذاشته و سودآوري آن مورد ترديد واقع خواهد شد.
   از يكسالگي تا توليد مثل:
نگهداري شترمرغ‌ها در شرايط ايده آل بسيار مهم است. چاقي يكي از مشكلات عمده اي است كه در محدوده سن يكسالگي و شروع توليدمثل بوجود مي‌آيد. همچنين گرسنگي كشيدن يا تغذيه كمتر از حد لازم، بلوغ جنسي را به تأخير انداخته و منجر به عملكرد ضعيف در طول توليد مثل مي‌شود. تركيبي از روشهاي محدوديت‌هاي كمي و كيفي خوراك مناسب‌ترين روش مي‌باشد. جيره اي متعادل با ويتامينها و مواد معدني لازم كه ضمنا پروتئين و انرژي آن در سطح پاييني باشد قابل قبول است. الياف جيره مي‌تواند تا 15% افزايش يابد. به شترمرغ‌ها بايد روزانه 5/1 كيلوگرم جيره داد. در هواي سرد دادن تغذيه با يك منبع غني پرانرژي (مانند دانه سوياي پرچرب) توصيه مي‌شود.

فصل توليد مثل:
از سن 18 ماهگي بايد به شترمرغ‌ها جيره مولد داده شود كه بايد داراي انرژي و پروتئين سطح بالايي بوده و از لحاظ الياف در سطح پاييني قرار داشته باشد. گرچه مقداري از الياف جيره مي‌تواند توسط شترمرغ به انرژي تبديل شود ولي آنها طي فصل توليد مثل نيازمند منبع سهل الوصول تري از انرژي مي باشند. بعلاوه 20% تخم شترمرغ را پوسته تشكيل مي دهد كه كلسيم جزء اصلي آن است. در نتيجه ضروري است كه سطوح كلسيم وفسفر قابل دسترس در شروع توليد مثل يا در 18 ماهگي افزايش داده شوند. در غير اين صورت تخم گذاري با مانع روبرو شده يا توليد تخم، نطفه‌داري و ميزان جوجه درآوري آن كاهش مي يابند و نيز اشكالاتي در تشكيل پوسته تخم ايجاد شده و يا تخم هاي بدون پوسته توليد مي شوند.
 

يك نمونه جيره غذايي شتر مرغ در دوران پرورش (تا 5/2 سالگي):

    ذرت دانه اي 47%
    يونجه خشك 8/41%
    پودر استخوان 2%
    پودر ماهي 7%
    منوكلسيم فسفات 2%
    نمك 2/0%
    آب

پرندگان در طول شبانه روز به آب نياز دارند. اين موضوع را بايد در طراحي لانه‌ها در نظر داشته باشيد كه احتمالا تأمين آب، هزينه اي را به شما تحميل خواهد كرد. در آب و هواي سرد، ممكن است نياز به نصب آبگرمكن‌هايي باشد تا دماي آب را براي همه پرنده‌ها در 20 درجه سانتيگراد ثابت نگه دارد و صرفا يخ نزدن آب كافي نيست.
شترمرغ‌ها علاقه به نوشيدن آب در حين غذا خوردن دارند كه اين عمل موجب كثيف شدن سريع آب مي‌شود و بنابراين بايد به طور منظم آب تميز در اختيارشان قرار گيرد. پرنده‌ها نياز مداوم به آب دارند و همين بر مصرف غذاي خشك تأثير مي‌گذارد. آب بسيار سرد يا گرم مصرف آب را تحت تأثير قرار داده و اغلب موجب كاهش مصرف غذا مي‌شود.

 توليد مثل:
شترمرغ وحشي در 4 تا 5 سالگي از نظرجنسي بالغ شده در حاليكه شترمرغ اهلي در2 تا 3 سالگي و ماده نيز كمي زودتر از نر بالغ مي‌شود. بعضي شترمرغ‌هاي اهلي ممكن است اولين فصل توليد مثل خود را در 18 ماهگي شروع كنند. شترمرغ‌هاي نر هنگام بلوغ پرو بال سياه و سفيد دارند. ماده‌ها و شترمرغ‌هاي نابالغ داراي پرو بال قهوه‌اي مايل به خاكستري تيره مي‌باشند. جنسيت نرو ماده را حدود هفت تا هشت ماهگي مي‌توان هنگام دفع ادرار يا مدفوع تعيين كرد زيرا آلت در اين مواقع بيرون مي‌آيد. بر خلاف ساير پرندگان، شترمرغ نر داراي آلت است و دفع ادرار و مدفوع از هم جداست. تفاوت كامل بين دو جنس حدود دوسالگي حاصل مي‌شود. نر فرآيند لانه سازي را قبل از جفت گيري شروع مي‌كند. لانه مي‌تواند در هر كجاي چراگاه توليد مثلي واقع شود. مزرعه دار براي پوشاندن لانه مي‌تواند يك سايبان با سقف شيب دار بسازد. اين سايبان بايد ابعادي حدود 3× 3 متر با ارتفاع 3 متر بوده و دو انتهاي آن به سمت شمال و جنوب باز باشد. با اين وجود بعضي شترمرغ‌ها ممكن است آنرا نپذيرفته و در عوض لانه‌هاي ساده خود را ترجيح دهند.
رفتار جفت گيري:
نرها مي‌توانند با چند ماده جفت‌گيري كنند. شترمرغ‌هاي اهلي به صورب جفتي يا سه تايي (تريو) براي توليد مثل نگهداري مي‌شوند.
تخمگذاري:
ماده مدت كوتاهي پس از جفتگيري تخمگذاري را شروع مي‌كند. اولين تخم بارور تقريباً 10 تا 14 روز پس از اولين جفت گيري گذاشته مي‌شود. از آن پس و تقريباً بدون استثناء تخمها يك روز در ميان بصورت كلاچ‌هاي 20 تا 24 تايي توليد مي‌شوند. بين دو كلاچ يك وقفه 7 تا 10 روزه وجود دارد. ماده‌هاي پرتوليد، در طول فصل توليد مثل بين 80 تا 100 تخم مي‌گذارند.
نسبت نر به ماده:
گرچه نسبت نر به ماده ( 1:1 ) در ابتدا براي كسب بالاترين ميزان باروري ايده آل بنظر مي‌رسد ولي به لحاظ سازگاري ممكن است نشانه اي ازوجود مشكل باشد. وجود جفت‌هاي ناسازگار مشكلي است كه گاهي اوقات هنگامي كه به شترمرغ‌ها اجازه داده مي‌شود جفتشان را انتخاب كنند رخ مي‌دهد. با اين وجود، از آنجا كه اينگونه انتخاب طبيعي جفتها به طور معمول در مزارع تجاري ممكن نيست، توليدكننده بايد نسبت به عملكرد و سازگاري آنها به حد كافي دقت نمايد. نسبتهاي نر به ماده از 1:2 تا 1:4 به لحاظ باروري مناسب است. نسبت بيشتر از 1:4 به اين علت كه نر ممكن است توانايي جفت گيري با تمام ماده‌ها را نداشته باشد توليد تخم‌هاي غيربارور را افزايش مي‌دهد.
جوجه كشي:
تخمهاي جوجه كشي اغلب براي مدتي قبل از جوجه كشي جمع آوري و نگهداري مي‌شوند. اين روشي معمول در مزارع است تا تخمها به تعداد كافي براي پركردن دستگاه برسند. حمل دستي ناملايم تخم‌هاي جوجه كشي مي‌تواند ساختار ظريف داخلي آنها را به هم زده و باعث عدم تبديل آن به جنين گردد.
اصول جمع آوري تخم ها:
- از ظروف تميز (معمولاً جعبه‌هاي مخصوص فوم دار) براي جمع آوري استفاده مي‌شود.
- از پاك كردن تخم‌ها با پارچه مرطوب پرهيز شده زيرا اين كار سريعترين راه براي آلوده شده آنهاست. از كاغذ سمباده نازك و خشك براي پاك كردن لكه‌هاي بزرگ كثافات استفاده مي‌شود.
- هنگام شستشوي تخمها بدقت دستورالعمل مربوط به غلظت ماده ضدعفوني رعايت شود.
- استفاده از نور ماوراء بنفش (در دامنه 300-200 نانومتر) به عنوان يك روش ميكروب‌كشي مؤثر توصيه مي‌شود.
- بايد تخمها را به تدريج قبل از بسته بندي براي ذخيره سازي خنك نمود.
 

مدت زمان ذخيره سازي تخمها
 زمان ذخيره سازي (روز)   درجه حرارت (سانتيگراد) رطوبت نسبي (درصد)
3-1  18   80-75
7-4  1680-75
بيش از 7 15 80-75


درجه حرارت:
در دستگاههاي جوجه‌كشي كه هوا با مكش بيرون كشيده مي‌شود با توزيع حرارت يكسان پيرامون تخمها، درجه حرارت بهينه بوضوح نزديك مركز دستگاه بين 9/35 و5/36 درجه سانتيگراد مي‌باشد. در اين محدوده حرارتي جنين به طور صحيح نمو خواهد كرد. هنگامي كه جنين شروع به توليد گرما مي‌نمايد درجه حرارت را مي‌توان 7/0 درجه سانتيگراد كاهش داد (تقريباً 4 روز قبل از تفريخ). براي مدت طولاني به واسطه شباهت با شرايط جوجه كشي طبيعي اينطور فرض مي‌شد كه نتايج جوجه كشي مصنوعي خوب به وجود يك گراديان درجه حرارت كه از سطح افقي به سطح زيرين تخمها افزايش مي‌يابد بستگي دارد. براي مدتي اين ايده اثر زيادي بر طراحي ماشين‌هاي جوجه كشي با هواي ساكن داشت اما به واسطه عملكرد ماشين‌هاي جوجه كشي با مكش هوا نشان داده شد كه اين موضوع پايه و اساس محكمي ندارد.
رطوبت در طول جوجه كشي:
رطوبت براي نمو جنين بطور صحيح و تبديل آن به جوجه اي به اندازه طبيعي از اهميت زيادي برخوردار است. براي وقوع اين امر، آب تخم به ميزان معين بايد تبخير شود (13 تا 15 درصد وزن تخم تا روز 38 جوجه كشي). يك تخم با وزن 1500 گرم در روز صفر بايد بطور متوسط تا روز 38 جوجه كشي 210 گرم وزن را از دست بدهد (7/38 گرم در هفته). براي كنترل نسبي تبخير از تخم مقدار رطوبت در هواي پيرامون تخم بايد كنترل شود زيرا تعيين كننده ميزان تبخير از تخم مي‌باشد. معمولاً درصد تفريخ بالا در شترمرغ با رطوبت نسبي 25-15 درصد در 36 درجه سانتيگراد به دست مي‌آيد.
تهويه:
تهويه و جابجايي ضعيف هوا در داخل ماشين جوجه كشي ممكن است منجر به توزيع نابرابر حرارت، رطوبت و يك سطح كُشنده دي اكسيد كربن و ميزان ناكافي اكسيژن همراه با جوجه درآوري پايين شود. نمو جنين بطور عادي با سطح اكسيژن تا 18 درصد سازگار است. غلظت بالاي دي اكسيد كربن درون ماشين جوجه كشي صدمه زيادي به جوجه درآوري مي‌زند.
وضعيت تخم و چرخش آن:
در شرايط جوجه كشي مصنوعي بايد طوري نگهداري شوند كه انتهاي بزرگ به سمت بالا باشد. چرخش دستي سه بار در روز انجام شود (و در صورت امكان به دفعات بيشتر، اما هميشه دفعات چرخش بايد اعداد فرد باشند مثلاً 5، 7، 9 و غيره) يا اگر چرخش بصورت مكانيكي انجام مي‌گيرد هر يك تا دو ساعت يكبار چرخانده شود. چرخش تخم بايد در روز 38 جوجه كشي متوقف شود سپس تخم‌ها به سيني‌هاي تفريخ منتقل مي‌شوند.
تفريخ:
معمولاً در روز 38 جوجه‌كشي به دستگاه تفريخ منتقل مي‌شوند. جوجه طي 24 ساعت آخر جوجه‌كشي كيسه زرده را جذب مي‌كند كه اين كيسه به عنوان يك ذخيره غذا پس از تفريخ براي چند روز اول زندگي عمل مي‌كند. فرايند تفريخ هنگامي آغاز مي‌شود كه جوجه به وسيله عمل انعكاس سرش را تكان مي‌دهد، راهش را از طريق آلانتويز باز كرده و براي اولين بار شروع به تنفس ريوي مي‌نمايد. اين فرايند، شكستن پوسته از داخل ناميده مي‌شود و منقار جوجه را مي‌توان با عمل كندلينگ درون اتاقك هوايي مشاهده نمود. اولين گام در شكستن تخم به عنوان شكستن پوسته خارجي شناخته مي‌شود. در اين موقع رطوبت بايد 3 تا 5 درصد افزايش يابد تا اينكه جوجه بتواند به سادگي داخل تخم بچرخد. جوجه‌هاي تفريخ شده بايد قبل از خروج از دستگاه تفريخ تا خشك شدن كامل داخل آن باقي بمانند كه براي اين منظور معمولاً 24 ساعت كافي خواهد بود.

 پرورش مولدين
شتر مرغ در سن 2 تا 3 سالگي به بلوغ جنسي مي‌رسد و تا مدت زيادي بارور باقي مي‌ماند. پرنده نر در زمان بلوغ به رنگ سياه با پرو بال سفيد رنگ و شتر مرغ ماده به رنگ قهوه اي تا خاكستري است. بارزترين نشانه در شتر مرغ نر، قرمزي رنگ ساق پا، نوك و اطراف چشم است كه ارتباط مستقيمي با قدرت جنسي نر دارد. هرچه اين قرمزي بيشتر باشد پرنده از قدرت نرينگي بيشتري برخوردار است.
شتر مرغ نرو ماده به صورت جفت تا دسته‌هاي چند تايي و نيز به صورت گله نگهداري مي‌شوند. اين تركيبات بسته به ميزان زمين موجود و امكانات، قدرت جنسي نرها و اهداف اصلاح نژادي متفاوت مي‌باشد. هيچ استاندارد خاصي در اين رابطه وجود ندارد و مدير مزرعه با شناسايي پرندگان و اهداف مورد نظر روش مناسب را انتخاب مي‌نمايد. شتر مرغ‌ها در سال درحدود 6 تا 8 ماه تخمگذاري نموده و بقيه سال رااستراحت مي‌كنند. در ايران اين زمان از حدود بهمن ماه آغاز گشته و تا آبان ماه ادامه دارد بديهي است در مناطق مختلف اين زمان متغيير باشد. در طول فصل تخمگذاري هر پرنده ماده به طور متوسط 40 تا 60 تخم مي‌گذارد. البته در بعضي از پرندگان (از جمله در كشورمان) اين ركورد به 120 عدد تخم‌مرغ هم مي‌رسد. به طور متوسط از هر پرنده ماده در سال حداقل 20 عدد جوجه سالم تا زمان كشتار بايستي توليد گردد هر پرنده ماده به طور متوسط 40 تا 60 تخم مي‌گذارد. البته در بعضي از پرندگان (از جمله در كشورمان) اين ركورد به 120 عدد تخم‌مرغ هم مي‌رسد. به طور متوسط از هر پرنده ماده در سال حداقل 20 عدد جوجه سالم تا زمان كشتار بايستي توليد گردد تا اين فعاليت به صورت اقتصادي ادامه يابد. توليد مثل پرنده به عوامل زيادي از جمله ژننتيك، شرايط آب و هوايي، سلامت پرنده و به خصوص جيره مناسب بستگي دارد. استرس از عوامل منفي در تخمگذاري پرنده مي‌باشد. معمولاً براي هر پرنده بالغ حداقل 250 متر مربع در گردشگاه در نظر گرفته مي‌شود كه البته بهتر است فضاي متعلقه بيش از اين باشد. فضاي مسقف (سايبان) به ازاي هر پرنده بالغ در حدود 8 متر مربع و ارتفاع حصار در حدود 2 متر مي‌باشد. در شرايط طبيعي هر پرنده بعد از گذاشتن حدود 18 عدد تخم برروي تخم‌ها نشسته و جوجه‌كشي طبيعي انجام مي‌گيرد. در مزارع از ماشين‌هاي جوجه‌كشي استفاده مي‌گردد. در سال اول تخمگذاري، ميزان تخم گذاري نسبتاً پايين است ولي در سال‌هاي بعد به طور قابل ملاحظه اي افزايش مي‌يابد و در زمان تخمگذاري پرندگان، بايستي آرامش كافي براي پرنده مهيا گردد و ازحضور بازديدكنندگان كاست. هر گونه استرس شامل تغيير جيره، صداهاي ناآشنا براي پرنده (پارس سگ، تراكتور، هوايي و ....) حضور بازديدكنندگان، ترس و حتي تغييرات آب وهوايي برروي تخمگذار و باروري تخم‌ها اثر مستقيم دارد. در زمان فصل استراحت
بايستي غذا با فيبربالا، پروتئين و انرژي پايين در اختيار پرنده قرار گيرد و افزايش وزن پرندگان را كنترل نمود . وزن اضافي در فصل توليد اثر منفي در جفتگيري و تخم گذاري دارد. در فصل استراحت بايستي ويتامين و مواد معدني به اندازه كافي در اختيار پرنده قرار گيرد

 كشتار و فراوري محصولات :يكي از مهمترين بخش‌هاي پرورش صنعتي شترمرغ كشتارگاه است. كشتارگاه شترمرغ بايد با استانداردهاي سطح بالا ساخته شود و با دقيق ترين مقدرات بهداشتي اداره شود. اين كار نه تنها عملكرد آنرا بالاتر خواهد برد بلكه تعداد و محدوده بازارهاي قابل دسترس را براي صاحب كشتارگاه افزايش مي‌دهد. كشتارگاه شامل محل نگهداري شترمرغ زنده، محل‌هاي مجزا براي كشتار، پركني، پوست كني، خارج كردن امحاء و احشاء، جدا كردن گوشت از استخوان، خنك كردن، بسته بندي، انجماد و ارسال گوشت مي‌باشد. شترمرغ‌ها بسته به مديريت و سرعت رشد بين 10 و 14 ماهگي براي كشتار آماده اند. پس از مراحل ذبح شترمرغ، لاشه در درجه حرارت 1 درجه سانتيگراد در چيلر سرد مي‌شود. طول مدت سرد كردن از چند ساعت تا 24 ساعت متغير است. استخوان جدا شده و گوشت به قطعات مختلف درجه بندي مي‌شود. گوشت معمولاً در خلاء و در بسته‌هاي 2 كيلوگرمي بسته‌بندي شده و يا به صورت تازه به بازار ارسال شود يا اينكه به يك سردخانه براي نگهداري در دماي 20- درجه سانتيگراد منتقل مي‌شود.
عمل آوري پوست :
دليل اصلي براي عمل آوري پوست حفظ ساختار ظريف آن است تا بتوان قبل از دباغي پوست را با حفظ حالت طبيعي نگهداري نمود. نمك سود كردن مرطوب يك روش عمل آوري است.
درجه بندي :
چند درجه در ارزيابي پوست‌هاي نمك سود در نظر گرفته مي‌شوند. اين درجات معمولاً بين 4 تا 5 متغيراند كه آخرين درجه شامل حذفي‌هاست. با ارزش ترين پوست ها (درجه 1) كيفيت ممتازي دارند و شامل پوست‌هايي‌اند كه تازه بوده، به خوبي عمل آوري شده، داراي اندازه اي كامل و خطوط برش درستي مي‌باشند. آنها هيچ آثاري از گوشت، چربي يا لخته‌هاي خون (روي سطح زيرين) نداشته و فاقد هرگونه فوليكولهاي پرصدمه ديده، بريدگي، سوراخ و يا هرگونه نواقص ديگر مي‌باشند. سپس بر حسب تعداد و وضعيت نواقص، پوست‌ها از درجه 2 تا حذفي درجه‌ بندي مي‌شوند.
گوشت :
شترمرغ‌ها گوشت قرمزي توليد مي‌كنند كه از لحاظ مزه و بافت (بسته به سن كشتار) شبيه به گوشت گوساله و گاو است. پروتئين اين گوشت بالاست ولي چربي آن در سطح پائيني قرار دارد.

 

ارزش تغذيه اي گوشت شتر مرغ

 در هر 100 گرم مرغ گاو  شتر مرغ

چربي 3.6 گرم 16.3 گرم

2 گرم
كلسترول 85 ميليگرم 84 ميلي‌گرم 58 ميلي‌گرم
انرژي 185 كيلوكالري 256 كيلوكالري 114 كيلوكالري
پروتئين 21.4 گرم 20 گرم 21.9 گرم
كلسيم 13 ميلي‌گرم 9 ميليگرم 5.9 ميلي‌گرم



بررسي‌ها كاملاً نشان مي‌دهند كه گوشت شترمرغ از نقطه نظر سلامت بسيار بهتر از ساير انواع گوشت است زيرا محتوي مقدار خيلي كمتري چربي و كلسترول مي‌باشد. يك جنبه خاص گوشت شترمرغ بالا بودن پروتئين و پائين بودن چربي آن است. اين ويژگي آن را براي فرآوري بيشتر به محصولات گوشتي خواه به تنهايي يا در تركيب با ساير انواع گوشت بسيار مناسب مي‌سازد. گوشت شترمرغ در حال حاضر به اشكال مختلفي به بازار عرضه مي‌شود از جمله: پاته، بيكن، پاستارمي، فرانكفورتر، همبرگر، دودي ،سرخ شده، تكه‌هاي گوشت تازه و استيك.

بيماري‌ها :
علاوه بر داشتن امكانات خوب و بكارگيري مديريت مناسب، بايد يك برنامه پيشگيري از بيماري مورد توجه قرار گيرد. اين برنامه مي‌تواند از مزرعه‌اي به مزرعه ديگر تغيير كند كه بستگي به عواملي مانند مسائل اقتصادي و خطرات ناشي از بيماري دارد. اين برنامه شامل واكسيناسيون‌هاي مختلف، تشخيص انگلهاي خارجي و داخلي، شناسايي بيماريها، كنترل غذا و رشد، بالا بردن ايمني زيستي و غيره است. ايمني زيستي ارزان‌ترين راه پيشگيري بيماريها بوده و شامل كنترل حركات (هم پرنده‌ها و هم حيوانات ديگر) و سالم‌سازي است.

الف : تنفسي

1 - آنفولانزاي مرغي
2 - بيماري‌هاي تنفسي قارچي و ميكروبي
3 - مايكو پلاسما

ب : عوارض معدي روده‌اي

1 - ورم معده قارچي
2 - ليبيو استرونژيلوس
3 - ليبيو استرونژيلوس
4 - گرفتگي
5 - آنتريت ويروسي
6 - آنتريت ويروسي
7 - آنتريت انگلي مرغ‌ها


ج : عوارض عصبي- عضلاني - اسكلتي

1 - بيماري نيوكاسل
2 - آنسفالوپاتي
3 - بوتوليسم
4 - مسموميت
5 - بدشكلي‌هاي پا
6 - شكستگي‌ها
7 - بيماري عضله
8 - هيپوگلاسمي
د : ساير بيماري‌ها :
1 - بيماريهاي پوستي
2 - هپاتيت
3 - سندرم جوجه پژمرده


نتيجه گيري
پرورش پرنده‌اي با گوشت خوب نيازمند داشتن برنامه تغذيه اي صحيح همراه با مديريت تغذيه‌اي خوب و براساس استانداردهاي توليد مي‌باشد. برنامه مديريتي مزرعه اي كه شامل سيستم كارآي ركوردگيري و نيز به كارگيري بهبود ژنتيكي مي‌باشد. روش انجام اين امر توسط Blue Montain طرح ريزي شده است و آنان منتظر ديدن نتايج اوليه اين برنامه توليدي خوب مي‌باشند. چند سال طول مي‌كشد تا نتايج پايدار حاصل از اين برنامه را بتوان ديد اما تا زماني كه به اين سطح توليد برسيم مشكلات مطرح شده در اين مقاله را نمي توان مشخص كرد و در جهت حل آن كوشيد. همكاري و استفاده از اطلاعات موجود، باعث خواهد شد اين مشكلات غير اقتصادي تبديل به توليد سودمندي براي هر توليد كننده گردد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاكس ماشين | ۶ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۰۱:۵۴:۳۱ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 3)

اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 2)

 
آماده سازي اتاق هچر جهت ورود تخم:‏
‏1-‏ شستشوي و ضدعفوني كامل دستگاه و اتاق هچر‏
‏2-‏ دود دادن دستگاه و اتاق هچر با استفاده از پرمنگنات پتاسيم و فرمالين
‏3-‏ كاليبره كردن دستگاه حداقل 12 ساعت قبل از ورود تخم به دستگاه‏
جهت بهسازي هچري و داشتن شرايط بهداشتي مناسب نياز به آزمايش براي سنجش ميزان آلودگي باكتريايي و قارچي ‏دستگاه جوجه‌كشي است، همچنين تخم‌هاي هچ شده، كرك جوجه‌ها و جنين‌هاي مرده همگي بايد مورد آزمايش ‏قرار بگيرند تا كفايت مرحله نهايي دود دادن با فرمالين و پرمنگنات مشخص شود. ديوارهاي ساختمان، ميزها و سيني‌ها ‏بوسيله سواب مالي در فواصل منظم (حداقل 2 هفته يكبار) بايد چك شوند. منابع آب مورد استفاده در هچري از نظر ‏شمارش ميكروبي و «كل نمكهاي حل شده» كه معياري براي تعيين سختي آب است بايد مورد بررسي قرار بگيرند. ‏هچ ضعيف و يا توليد جوجه‌هاي با كيفيت پايين بر اثر وجود ميكروبهايي نظير Staphylococci ‎Mycoplasm salmonella, Pesudomonas, E.Coli,‎‏ در بخش جوجه‌كشي ايجاد مي‌شوند.‏
ورود تخم به هچر :‏
پيش از ورود تخم به هچر ابتدا كليه تخم‌ها به صورت انفرادي وزن شده، وزن‌هاي بدست آمده در دفتر جوجه‌‏كشي ثبت مي‌گردد.‏
‏24-48 ساعت قبل از تفريخ، تخم‌ها به صورت افقي به دستگاه هچر منتقل مي‌شوند، اين زماني است كه 10% از جنين ‏داخل تخم‌ها داراي تحرك لازم جهت خروج از تخم باشند، طي اين مرحله كيسه زرده به داخل بدن جنين كشيده مي‌‏شود و سيستم تنفسي ريوي به كار مي‌افتد، در نتيجه جنين به كمك نوك زدن به اتاقك هوايي و سوراخ كردن آن مي‌‏تواند از اكسيژن موجود در آن استفاده نمايد. درجه حرارت دستگاه هچر 5/0- 1 سانتي گراد كمتر و رطوبت آن كمي ‏بالاتر از دستگاه ستر است. تخم‌ها در بخش هچر برخلاف ستر نبايد بچرخند. موقعيت طبيعي جوجه‌ها در داخل تخم ‏به اين صورت است كه سر جوجه در بين رانهايش بوده و نوك در سمت كيسه زرده قرار گرفته است، در روزهاي آخر ‏جوجه‌كشي جنين جهت جلوگيري از خفه شدن سر را بالاي پنجه‌ها قرار داده و نوك خود را به درون كيسه هوايي ‏مي‌برد. پس از ورود نوك به درون كيسه هوايي جنين استراحت كوتاهي داشته كه اين استراحت مي‌تواند از چند ‏ساعت تا يك روز به طول بيانجامد. جوجه‌هايي كه در وضعيت طبيعي قرار گرفته‌اند قادرند به تنهايي از تخم خارج ‏شوند و نيازي به كمك آنها نيست، اما اگر جوجه‌اي در وضعيت غير طبيعي مانند: قرار گرفتن سر در جهت خلاف ‏كيسه هوايي، استقرارسر بين پاها، قرار نگرفتن سر زير بال راست و متمايل شدن سر به سمت چپ، قرار گرفتن انگشتان ‏بالاي سر، قرار گرفتن نوك در بالاي بال راست قرار گرفته باشد اين جوجه براي تفريخ نيازمند كمك بوده و نهايتا ‏جوجه ضعيفي خواهد بود كه قادر به ايستادن برروي پا و خوردن غذا نيست. ‏
زمان لازم جهت پاره شدن غشاء داخلي پوسته و كيسه هوايي توسط جنين در هنگام تفريخ حدود 12 تا 18 ساعت مي‌‏باشد. اگر چنانچه سوراخ كردن و شكستن پوسته تخم توسط جنين بيش از 12 ساعت به طول بيانجاميد مي‌توان ‏سوراخي كوچك در بالاي كيسه هوايي ايجاد كرد تا هوا و اكسيژن كافي جهت تنفس جوجه‌ها در اختيارشان قرار ‏بگيرد. زمان خروج از تخم نبايستي بيشتر از 5/1 روز به طول بيانجامد. ‏
مراحل خروج طبيعي جوجه از تخم شامل: چرخش و قرار گرفتن در موقعيت هچ، پاره نمودن غشا داخلي، تنفس از ‏هواي موجود در كيسه هوايي، سوراخ نمودن پوسته و خروج از تخم.‏
جوجه تا زماني در بخش هچر باقي مي‌ماند كه خشك گردد، پيش از خروج جوجه از تخم ابتدا ناف را چك كرده تا ‏ازبسته شدن آن اطمينان حاصل شود، سپس بند ناف را با بتادين، الكل، كلرام مفنيكل و يا محلول 7 درصد يد ‏ضدعفوني كنيد. پس از خشك شدن هر جوجه به صورت انفرادي وزن‌كشي مي‌گردد. چنانچه مقداري از كيسه زرده ‏در بيرون بدن جوجه باقي مانده باشد مي‌توان آن را با ماساژ دادن به داخل شكم فرستاد، سپس ناف بخيه زده مي‌شود. ‏پس از اتمام هفته اول دوباره ناف را چك كنيد كه چرك نكرده باشد. اكثر تلفات هفته آخر جوجه‌كشي و غالب ‏مرگ و ميرهاي مربوط به هفته اول پرورش مربوط به عفونت كيسه زرده است.‏

 همه چيز درباره شتر مرغ
قيمت جهاني فرآورده‌هاي شتر مرغ: صدها سال پيش شتر مرغ را فقط به دليل پرهاي زيبا و ارزشمندشان در آفريقا شكار مي‌كردند ليكن با پي بردن به ارزش گوشت باكيفيت بالاي اين پرنده و همچنين پوست بسيار مرغوب آن ارزش پر در درجه اهميت بعد قرار گرفته است پرورش تجاري شتر مرغ امروز به صورت معني دارتري گسترش يافته و به دلايل زير مورد استقبال پرورش دهندگان دام و طيور قرار گرفته است:
 

1- گوشت قرمز شتر مرغ در واقع شبيه گوشت گوساله است با اين مزيت كه از لحاظ كم بودن كلسترول و چربي شبيه گوشت مرغ و ماهي و از لحاظ پروتئين بالا با گوشت گوساله مقايسه مي‌شود. هر 5 شتر مرغ پرواري برابر يك گوساله پرواري گوشت توليد مي‌كند.

2- پوست چرم مانند اين پرنده در صنعت سراجي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. چربي طبيعي كه در پوست شتر مرغ وجود دارد باعث انعطاف پذيري و مقاوم بودن آن در مقابل خشكي و ترك خوردگي مي‌شود. از پوست شتر مرغ در صنايع كفش و كيف استفاده مي‌شود. ميزان پوست هر شتر مرغ 13 فوت مربع (5/3 متر مربع) است كه هر فوت مربع آن 35 دلار قيمت دارد.

3- پر شتر مرغ كه معمولاً هر سال 2 بار از بدن پرنده چيده مي‌شود جمعاً در سال حدود يك كيلوگرم پر استحصال مي‌شود كه هر كيلوگرم آن 1000 دلار در بازارهاي جهاني خريد و فروش مي‌شود كه از اين پرها در كارهاي زينتي و يا تهيه جاروهاي گرانقيمت استفاده مي‌شود. پر شتر مرغ علاوه بر گرد و غبار معمولي به علت داشتن خاصيت الكترواستاتيك قادر است تمام ذرات را به خود جذب كند.

4- تخم شتر مرغ نيز يكي از فرآورده‌هاي پرمصرف در جهان است. هر تخم شتر مرغ بالاتر از 5/1 كيلوگرم وزن دارد و حدود 24 عدد تخم‌مرغ معمولي است و طعم آن شيرين تر از تخم‌مرغ است. بوميان آفريقايي قرن هاست كه از تخم شتر مرغ به عنوان منبع غذايي و از پوسته آن به عنوان ظرف (كاسه) استفاده مي‌كنند. پوسته تخم شترمرغ به اندازه ظروف چيني محكم است و هنرمندان و صنعتگران آنرا رنگ آميزي كرده و يا با جواهرات مختلف تزئين مي‌كنند.

5- استفاده‌هاي پزشكي از فرآورده‌هاي شتر مرغ مرسوم است از غضروف پاي شتر مرغ جهت تعويض غضروف پاي انسان استفاده مي‌شود. مغز شتر مرغ نوعي آنزيم توليد مي‌كند كه براي درمان بيماري استفاده مي‌شود. چشم پزشكان آفريقاي جنوبي معتقدند كه به دليل شباهت زيادي كه ساختمان چشم شتر مرغ با چشم انسان دارد و قرنيه چشم شتر مرغ بهترين انتخاب براي پيوند و جايگزيني قرنيه چشم انسان دارد مي‌توان آنرا جهت پيوند به كار برد با وجوديكه اين عمل عجيب به نظر مي‌رسد ليكن با توجه به اتفاقات مشابهي كه در دنياي پزشكي به كرات اتفاق افتاده اين مسأله قابل تعمق است.

6- روغن شتر مرغ در صنايع آرايشي استفاده مي‌شود و هر شتر مرغ حدود شش ليتر روغن توليد مي‌كند. با وجوديكه اين پرنده بزرگ توانسته است به بازارهاي آمريكا، اروپا، استراليا، آمريكاي مركزي و آمريكاي جنوبي، چين و ساير نقاط جهان وارد شود ليكن در حال حاضر آفريقا قسمت عمده پرورش و توليد و صادرات فرآورده‌هاي اين پرنده را به خود اختصاص داده است.
 


مقايسه شتر مرغ و گاو:
توليد گوشت مرغ در مقايسه با گاو حدود چهار برابر مي‌باشد. دوره حاملگي و زايش گاو حدود 9 ماه مي‌باشد در صورتيكه دوره هچ تخم شتر مرغ 42 روز مي‌باشد. يك گاو در طول يكسال يك رأس گوساله توليد مي‌كند در حاليكه شتر مرغ توانايي توليد چهل عدد جوجه را دارد. استحكام چرم شتر مرغ 3 برابر چرم گاو مي‌باشد. مقدار پروتئين گوشت گاو و شتر مرغ تفاوت چنداني نداشته ليكن ميزان كلسترول موجود در گوشت گاو دو برابر گوشت شتر مرغ مي‌باشد. طعم گوشت شتر مرغ شبيه گوشت گاو مي‌باشد. هر پنج شتر مرغ به اندازه يك گوساله پرواري گوشت توليد مي‌كند همانگونه كه همگي مطلع هستيم از ابتداي خلقت بشر علي رغم افزايش مداوم جمعيت، منابع تامين‌كننده احتياجات همواره ثابت بوده و طي ساليان، تنها راهها و روش‌هاي بهره‌برداري از اين منابع تغيير كرده‌اند يعني در طي سالهاي گذشته بشر با استفاده از روشهاي نوين علمي اقدام به تجهيز و به تبع آن افزايش ميزان بهره برداري از اين منابع نموده است كه البته در پاره‌اي از موارد به كارگيري برخي از اين روشها به دليل ناهمگوني با سيستم طبيعي و عدم تحقيقات كافي روي اثرات دراز مدت آنها پيش از استفاده وسيع، منجر به وارد آمدن خسارات غير قابل جبراني به اكو سيستمهاي مناطق مورد اجرا گرديده است . كه از اين ميان مي‌توان به تكثير و پرورش گونه هايي از از آبزيان غير بومي در آبهاي شمالي ايران بدون توجه به اثراتي كه در دراز مدت بر روي گونه‌هاي غيربومي خواهند داشت و يا استفاده از سم د.د.ت و پيامد‌هاي ناشي از آن اشاره كرد .
با توجه به مطالب ذكر شده اهميت استفاده از روشهاي علمي نوين و كارآمدي كه همراه با افزايش ميزان بهره‌وري و توليد، داراي بيشترين سازگاري با محيط و عوامل طبيعي، و خصوصاً شرايط بومي و ويژگيهاي اكوسيستم هر منطقه بوده و كمترين زيانها و تغييرات را در پي داشته‌باشد به خوبي آشكار مي‌گردد. در حقيقت بايد گفت طي چند سال اخير و همزمان با رشد و توسعه صنعت پرورش شترمرغ در سراسر دنيا شاهد بوجود آمدن انجمنها و موسساتي هستيم كه براي حفظ، رشد، ارتقاء و تامين بازار فروش در تلاش اند و از اين رو اين انجمنها بعنوان يك عنصر اصلي در رشد اقتصادي اين صنعت محسوب مي‌گردند. متعاقب اين تحولات و انجام تحقيقات بيشتر بر روي محصولات توليدي اين پرنده و نتيجتاً دستيابي به فاكتورهاي مهمي كه باعث افزايش رتبه محصولات اين پرنده نظير گوشت، پوست و … در مقايسه با ساير دامها مي‌گردند و در نتيجه افزايش روز افزون تقاضا در بازارهاي جهاني بسياري از افرادي كه تا پيش از اين آينده اين صنعت را مطلوب ندانسته و در آن شركت نمي كردند هم اكنون به اين نتيجه رسيده اند كه تحولات محيطي به سرعت در حال رخ دادن بوده و بسياري از اين تحولات مثبت نشان دهنده ارتقا صنعت پرورش شترمرغ به جايگاه يك صنعت بسيار مفيد، اشتغال زا و سود آور مي‌باشند، لذا كم كم شاهد آن هستيم كه حجم سرمايه گذاري در اين صنعت در حال افزايش بوده و ما شاهد رشد روز افزون تعداد مزارع در سطح جهان مي‌باشيم .
گسترش صنعت پرورش شترمرغ از آفريقاي جنوبي به ساير نقاط جهان نشان داد كه توسعه اين صنعت از سطوح پايين آغاز و باعث ايجاد بازارهاي جديد و توليدات بيشتر گرديده است. اگر تا چند دهه گذشته ارزش اين پرنده بيشتر معطوف به پر و جنبه‌هاي تزئيني آن مي‌گرديد امروزه و با توجه به افزايش سطح دانش عمومي و تخصصي در مورد محصولات گوناگون اين پرنده توليدكنندگان و مصرف كنندگان توجه ويژه‌اي به شترمرغ بعنوان توليدكننده گوشت قرمز با كيفيت بالا و متضمن سلامتي مصرف‌كنندگان معطوف داشته‌اند كه با توجه به خواص ويژه غذايي خود و نداشتن مشكلات ساير دامها مي‌تواند نقش به سزايي را در توليد گوشت قرمز سالم و كاملاً مطمئن جهت تامين نيازهاي غذايي مردم جهان بعهده گيرد.
البته لازم به ذكر است كه بعلت جوان بودن اين صنعت اطلاعات زيادي در خصوص نحوه نگهداري و پرورش آن در دسترس نمي باشد در حاليكه بايستي اين صنعت را از جهات بسياري مانند پرورش و توليد و جنبه‌هاي ژنتيكي و اصلاح نژادي، رفتارشناسي، تجهيزات مورد نياز و … مورد بررسي قرار داده و كمبودهاي آن را توسط تحقيقات علمي انجام گرفته برطرف نمود تا بدين ترتيب شاهد برطرف شدن مشكلات موجود و ارائه تكنيكهاي پرورشي كار آمد باشيم تا بتوان بدنبال آن به بيشترين ميزان برگشت سرمايه و كمترين ريسك سرمايه گذاري دست يابيم كه اين امر نيازمند وجود ارتباطات و روابط گسترده پرورش‌دهندگان با يكديگر و با انجمنهاي علمي تحقيقاتي بازرگاني مي‌باشد.
با توجه به مطالب ذكر شده اهميت استفاده از روشهاي علمي نوين و كارآمدي كه همراه با افزايش ميزان بهره‌وري و توليد، داراي بيشترين سازگاري با محيط و عوامل طبيعي، و خصوصاً شرايط بومي و ويژگيهاي اكوسيستم هر منطقه بوده و كمترين زيانها و تغييرات را در پي داشته‌باشد به خوبي آشكار مي‌گردد
با توجه به اينكه كشور ما در بخش كشاورزي و دامپروري از ظرفيتهاي عظيم و ويژه‌اي برخوردار مي‌باشد، سرمايه‌گذاري در اين بخش مي‌تواند علاوه بر تامين غذا و قطع وابستگي از واردات منابع پروتئيني مورد نياز كشور از جهت اشتغال‌زايي نيز مورد توجه قرار گيرد و با ايجاد فرصتهاي جديد شغلي گام مهمي را در تامين آينده جوانان ايفا كند.

  تاريخچه
بيش از ۲۰ ميليون سال پيش اجداد شترمرغها در منطقه‌اي گسترده از اسپانيا در غرب تا چين در شرق ساكن بوده‌اند و در حدود يك ميليون سال پيش اين پرندگان به آفريقا مهاجرت كرده و در شمال و شرق و جنوب اين قاره اقامت گزيدند. تصاوير به جا مانده از شترمرغها در حكاكي‌ها و نقاشي‌هاي متعلق به ۱۰۰۰۰-۵۰۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح مشاهده شده است. طبق گزارش laufer از پوسته‌هاي خالي تخم‌ها به طور معمول به عنوان فنجان استفاده مي‌كردند كه اولين مورد مشاهده به حدود ۳۰۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح برمي گردد. در حدود هشت قرن پيش از ميلاد مسيح پادشاهان آشوري جهت نشان دادن علاقه و احترام به مقامات ديگر كشورها شترمرغ كشتار مي‌كردند. همچنين اشاراتي نسبت به گوشت و پر اين پرنده در خطوط هيروگليف مصر باستان مشاهده شده است. اين پرنده جهت اداي احترام بعنوان پيشكش به محضر فرعون برده مي‌شد كه تاييديه اين مطلب در كتيبه‌هاي موجود در موزه بريتانيا به وضوح قابل مشاهده است. بر طبق شواهد تاريخي امپراطور رومي الاگابالوس در يكي از جشنهاي مجلل خود جهت پذيرائي ميهمانانش از مغز ۶۰۰ شترمرغ استفاده كرد.
شروع پرورش در جهان
براي قرون متمادي تامين درخواست پر و گوشت اين با روند كشتار آنها در حيات‌وحش همراه بود. اولين تلاشهاي ثبت شده جهت پرورش شترمرغ در سالهاي ۱۱۲۵ تا ۱۱۹۰ ميلادي توسط امپراطور بارباروسا انجام گرفت. اما نخستين مزرعه پرورش موفق در سال ۱۸۵۷ و در الجزاير راه اندازي شد. در حدود دهه ۱۸۶۰ ميلادي در Karoo آفريقا و ايالت شرقي آفريقاي جنوبي، شترمرغ براي توليد پر و استفاده در تزئينات و مد پرورش داده شد .
اختراع دستگاه جوجه‌كشي (incubator) شترمرغ توسط Arthur در سال ۱۸۶۹ محرك مناسبي براي مزارع پرورش محسوب مي‌شد و به دنبال آن درآمد حاصل از پرورش شترمرغ به منظور توليد پر، باعث تحريك گسترش مزارع در آفريقاي جنوبي به خصوص اطراف Oudtshorn در Karoo شد و اين روند با وجود ركود اقتصادي ۱۸۸۳الي ۱۸۹۰ و ۱۸۹۴ الي ۱۸۹۹ ادامه يافت . اوايل قرن ۲۰ مزارع شترمرغ به خوبي گسترش يافتند.
در سال ۱۹۳۱ افزايش نسبي درآمدهاي بدست آمده را ناشي از توليد پر عنوان كردند بطوريكه در سال ۱۹۳۱ پر بعنوان چهارمين كالاي صادراتي آفريقاي جنوبي مطرح شد. پس از وقوع جنگ جهاني اول و تغييرات مد حاصل از اختراع ماشينهاي تندرو كه جاي درشكه‌ها را گرفتند و به دنبال آن كاهش تقاضاي پر سبب شد تا بازار تجارت پر با ركورد عميقي مواجه شده و تعداد پرندگان در مزارع به سرعت كاهش يابد.
طي آن مزارع بسيار كمي توانستند با وجود اين مشكلات در آفريقاي جنوبي باقي بمانند. در سال ۱۹۲۵ اتحاديه‌ها و شركت‌هاي تعاوني بسياري جهت رفع مشكلات و تثبيت قيمتها و از بين بردن ركورد اقتصادي موجود داير شدند. به دنبال آن وقوع جنگ جهاني دوم باعث تجديد استفاده از پر در صنعت مد گرديد و همچنين افزايش آگاهي عمومي نسبت به ارزشهاي غذايي گوشت منحصر به فرد اين پرنده موجب رويكردي دوباره به پرورش صنعتي اين پرنده در جهان گرديد.
در سال ۱۹۴۵ اتحاديه Klein karoo land boa kooperasie با نام اختصاري KKLK در Karoo تاسيس گرديد كه اين امر موجب تثبيت بازار تجارت پر شد. در اوايل دهه ۱۹۵۰ همزمان با اين تحولات بازار تجارت چرم نيز رو به توسعه نهاد. انجمن KKLK تا سال ۱۹۵۹ روي توليد شترمرغ نظارت و كنترل آن را بعهده داشته و به طور عمده مسئول معرفي چرم شترمرغ بعنوان يك محصول لوكس در درجه اول و به دنبال آن توليد پر در درجه دوم بود. در سال ۱۹۶۳ انجمن KKLK يك كشتارگاه ابتدائي براي توليد گوشت نمك سود احداث نمود. اولين دباغ خانه چرم نيز در Oudttshoorn و در سال ۱۹۶۹ ساخته شده و در سال ۱۹۷۴ گسترش يافت و به دنبال آن كشتارگاه جديدي در سال ۱۹۸۱ تاسيس گرديد.
بيش از ۱۵-۱۰ سال گذشته توليد و درخواست براي گوشت شترمرغ بعنوان يك محصول اصلي افزايش يافته و مزارع شترمرغ در اكثر نقاط جهان به خصوص در آفريقاي جنوبي با كشتار ساليانه حدود 150.000 قطعه شترمرغ مسئوليت تامين اين نياز جهاني را بعهده داشته‌اند. گرچه در ابتداي امر چرم بعنوان محصول اصلي و ابتدائي شترمرغ عنوان مي‌گرديد اما در طول دهه نود فعاليت در بازار تجارت گوشت شترمرغ افزايش چشمگيري يافت و اين حركت رو به رشد تا كنون نيز ادامه دارد به طوريكه از سال ۱۹۹۳ تعداد پرندگان كشتاري به طور ساليانه افزايش پيدا كرده و در حال حاضر به بيش از 300.000 قطعه در سال رسيده است.

  چگونگي گسترش اين صنعت در جهان
در آغاز سود ناشي از توليد پر در مزارع شترمرغ سبب پيشرفت و ترقي قابل توجهي در صادرات پرنده به ايالت متحده آمريكا، اروپا، شمال آفريقا، امريكاي جنوبي، استراليا و … گرديد . البته در آن هنگام و به منظور حمايت از اين صنعت صادرات پرنده زنده و بالغ از سوي دولت آفريقاي جنوبي تحريم گرديد و اين دولت تنها صادرات تخم را در سال ۱۹۰۶ مجاز مي‌دانست. با ركود اقتصادي بازار تجارت پر بيشتر پرندگان كشتار شدند بطوريكه در سال ۱۹۲۱ تنها ۲۳۱ پرنده در ايالت متحده آمريكا و استراليا و اروپا زنده ماندند.با شروع دهة ۱۹۸۰ در اسرائيل مزارع پرورشي به سرعت توسعه يافته و پرورش و كشتار آنها در اين كشور صاحب رتبة دوم پس از آفريقاي جنوبي گرديد. توجه به پرورش شترمرغ در ايالات متحده آمريكا و كانادا بوسيله واردات پرنده و تخم نطفه‌دار افزايش يافته و هم اكنون نيز بازار خوبي جهت پرورش و كشتار اين پرنده در كشورهاي فوق وجود دارد. از سوي ديگر استراليائي‌ها نيز صنعت پرورش شترمرغ را توسعه دادند گرچه هم اكنون تنها به طور محدود برروي ذخاير ژنتيكي پرندگان نيمه وحشي كارمي كنند.
همچنين بيشتر كشورهاي اروپائي نيز از سال ۱۹۹۰ پرورش شترمرغ را بر پايه واردات از آفريقا و اسرائيل قرار داده و توانستند در آن سالها به مرحله كشتار نيز دست يابند. اگرچه در حال حاضر بدليل افزايش هزينه‌هاي توليد در اين كشورها و امكان واردات گوشت ارزانتر از ساير كشورهاي توليد كننده توليد شترمرغ در اروپا از رونق كمتري نسبت به سالهاي گذشته برخوردار گرديده است. همزمان با اين تغيير و تحولات صنعت پرورش شترمرغ در سطح بين المللي كشورهاي آفريقايي نيز به عنوان بنيانگذاران اين صنعت شروع به توسعه سيستم‌هاي پرورشي مزارع خود نموده‌اند چنانكه بطور مثال مزارع Namibia ناميبيا بطور عمده بر پايه پرندگان اصيل با خصوصيات ژنتيكي خوب طرح‌ريزي شده و مزارع زامبيا Zambia بر پايه شترمرغ محلي و زيرگونه‌هاي بومي آن منطقه قرار گرفته و در سال ۱۹۹۵ به مرحله كشتار نزديك شدند.
علاوه بر كشورهاي مذكور در ساليان اخير شاهد توسعة اين صنعت به كشورهايي در شرق بوده ايم و آنها توانسته اند به موفقيتهاي خوبي در اين زمينه دست پيدا كنند بطوريكه كشور چين در آسيا در سال گذشته ميزان كشتار نسبتاً خوبي را داشته است. البته لازم به ذكر است كه شكستن تحريم صادرات پرنده زنده از آفريقاي جنوبي در سال ۱۹۹۷ سبب صادرات پرنده زنده و تخم نطفه‌دار گرديد كه اين روند باعث پيشرفت و ترقي مزارع بومي شده و آنها قادر گرديدند تا بازار جديدي را براي خود بوجود آورند.تمامي تلاشهاي انجام گرفته جهت ارتقا، رشد و گسترش اين صنعت در جهان باعث گرديد تا طي ساليان گذشته شاهد پيشرفت روز افزون اين صنعت در جهان و تاسيس مزارع جديد پرورشي در سراسر دنيا باشيم بطوريكه كشورهايي نظير چين، تركيه، عربستان، ايران و … در آينده اي نزديك سهم به سزائي را در توليد جهاني در اين صنعت بعهده خواهند گرفت .

 رده بندي شترمرغ‌ها و نژاد‌هاي موجود
شترمرغ يا Camel bird كه به خاطر شباهتش با شتر به اين نام خوانده مي‌شود در سال ۱۷۵۸ توسط لينه با نام علمي Struthiocamdus با پايه نام لاتين و يوناني Stutho camelus نامگذاري شد. اين جانور به طبقه پرندگان تعلق داشته و يكي از پنج راسته متعلق به راسته سينه پهنان
(Ratitae or palaeognathae) محسوب مي‌شوند . مشخصه اصلي آنها عدم قدرت پرواز بعلت دژ نر سانس يا فقدان كامل تاج سينه (carina) مي‌باشد كه ويژگي اخير علت اطلاق Ratites به آنها شده است زيرا در ربان لاتين به كشتي فاقد لبه زيرين يا كلك Ratites مي‌گويند.
راسته سينه پهنان شامل ۵ راسته زير است:

۱. شترمرغها Stru thionitirms
۲. ري آ Rhea
۳. كاسوواري Casuari formes
۴. كيوي‌ها Kiwis
۵. تيناموس Tinamous
 شترمرغها در زير راسته استروتيوني فرم‌ها، خانواده استروتيونيده (stru hionidae) جنس استروتيو (struthio) و گونه استروتيو كاملوس (S. camelus) قرار مي‌گيرند.

استروتيو كاملوس شامل زيرگونه با نژاد‌هاي زير است:

۱. استروتيو كاملوس استراليس متعلق به آفريقاي جنوبي S.C.oustralis
۲. استريوتيو كاملوس S.C.camelus كه در طي قرن بيستم در آفريقاي شمالي در معرض شكار و انقراض قرار گرفت.
۳. استروتيو كاملوس ماسائيكوس S.C.massaicus
۴. استروتيو كاملوس موليبدو فانس S.C.molybdo phanes
۵. استروتيو كاملوس سير ياكوس S.C.syriacus

زيرگونه‌هاي سيرياكوس كه در بيابانهاي سوريه و عربستان مي‌زيسته اند بعلت شكار بي رويه در سال ۱۹۴۱ منقرض شده اند.
زيرگونه موليبدوفانس متمايزترين و مشخص ترين زيرگونه بوده و براي پرورش و توليد از اين زيرگونه استفاده بسياري مي‌شود.
براي اهداف تجاري عموماٌ از اصطلاحاتي نظير گردن آبي، قرمز و گردن سياه استفاده مي‌شود.
گردن قرمزها به زيرگونه‌هاي كاملوس و ماسائيكوس تعلق دارند و اكثر زيرگونه‌هاي ماسائيكوس به آمريكا صادر شده اند و در نتيجه قسمت اعظم شترمرغهاي اين كشور را گردن قرمزها تشكيل مي‌دهند.
گردن آبي‌ها شامل زيرگونه‌هاي موليبدوفانس و استراليبس مي‌گردند.
شترمرغهاي گردن سياه كه امروزه داراي بيشترين جمعيت در ميان شترمرغهاي پرورشي هستند نتيجه تلاقي زيرگونه‌هاي استروتيوكاملوس و استروتيو كاملوس استراليس مي‌باشند . اين پرنده داراي قامتي كوچك، ساختاري خوب و توسعه يافته و پرهايي با كيفيت استثنايي مي‌باشند كه به علت زود اهلي شدن و سادگي پرورش مورد توجه قرار گرفته‌اند.
طي چند سال گذشته مزرعه داران سعي نموده‌اند تا با گرفتن هيبريدهايي از گردن سياه، قرمز و آبي به پرندگاني با قابليتهاي بالاي توليدي دست پيدا نمايند.
در هنگام تهيه و خريد پرندگان مادر بايستي بدين نكته توجه كافي داشت كه علاوه بر انتخاب نژادي مناسب و سازگار با محيط پرورشي در انتخاب مزرعه مادر توليدكننده نيز توجه كافي مبذول گردد تا با خريد پرندگاني با قابليتهاي بالاي ژنتيكي و ژنوتيپ برتر داراي گله اي خوب و مناسب از لحاظ كميت و كيفيت توليد و بازدهي مناسب گردند.

  عوامل اقتصادي پرورش شترمرغ:
در سالهاي اخير توجه زيادي به پرورش شترمرغ شده است. نظر به اينكه عوامل اقتصادي يكي از اركان هر حرفه‌اي را تشكيل مي‌دهند. اين حرفه نيز مستثني نبوده و بايد هزينه‌ها و درآمدها جهت برآورد اقتصادي ارزيابي شوند. همانند پرورش دامهاي ديگر در اينجا نيز زمين يكي از محدوديت‌ها به حساب مي‌آيد. ولي در مقايسه با ساير دامها، پرورش شترمرغ به زمين كمتري نياز دارد.
در روشهاي بسته پرورش شترمرغ، براي هر 3 قطعه (1 نر و 2 ماده، يك تريو ) تنها به 1/0 هكتار زمين نياز است.
هزينه‌ها: هزينه هايي كه بايد به حساب آيند شامل هزينه‌هاي ثابت (ساختمانها و تجهيزات) و هزينه‌هاي جاري مانند (خوراك، كارگر، تعميرات، سوخت و ملزومات دامپزشكي) مي‌باشند. براي تداوم و موفقيت پروژه، هزينه‌هاي جاري و بخشي از هزينه‌هاي ثابت بايد بوسيله فروش هرسال يا هرسري جوجه يا تخم پوشش داده شوند. سود ناخالص به صورت تفاوت بين درآمدهاي حاصل از فروش محصولات شترمرغ و سرشكني روي هزينه‌هاي جاري محاسبه مي‌شود، در حاليكه سود خالص تفاوت بين درآمد حاصل از فروش‌ها و جمع دو هزينه متغير و ثابت است. هزينه استهلاك براي ساختمانها در 10 سال و براي تجهيزات در 6 سال محاسبه مي‌شود. يا اينكه مي‌توان برا ي هر دو مورد 8 سال در نظر گرفت. در نتيجه هزينه استهلاك به هزينه‌هاي جاري براي هرشترمرغ، اضافه مي‌شود. براي پروژه‌هاي شترمرغ تفكيك هزينه‌هاي زير تنها به عنوان يك راهنماي تقريبي مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

  هزينه‌هاي ثابت:
- هزينه خريد شترمرغ‌ها (از جمله مولدهاي تثبيت شده ( 3 يا 4 ساله ) )
- هزينه ساختمانها
- توليد مثل و پرورش براي شترمرغ بالغ
- جوجه‌كشي براي هر تخم
- هزينه تجهيزات
- هواكشها، مادرهاي مصنوعي، نور و غيره براي هر شترمرغ بالغ
- تجهيزات جوجه كشي و تفريخ براي هر تخم
- هزينه حصار كشي (140 متر حصاركشي براي هر شترمرغ )
- هزينه تأسيسات كشتار
- كشتار كامل همراه سرد كردن، انجماد و بسته بندي براي سرانه ظرفيت (حداقل ظرفيت توصيه شده 50 قطعه در روز)
- هزينه‌هاي ثابت متفرقه براي شترمرغ بالغ
هزينه‌هاي جاري:
- هزينه خوراك : بالغين (7/3 كيلوگرم در روز براي هرشترمرغ) (در سال) شترمرغ‌هاي جوان (300 كيلوگرم مصرف خوراك تا يكسالگي)
هزينه كارگر
ـ كارگر غير ماهر درسال
- برق
- مخارج دامپزشكي و درمانها
- هزينه‌هاي جاري هرشترمرغ بالغ درسال
- بيمه شترمرغ‌هاي بالغ (پوشش تمام خطرات) 12 درصد براي هرشتر مرغ درسال



  درآمدها:

درآمدها يا فروش‌هايي كه از پرورش شترمرغ حاصل مي‌شوند بسته به اندازه و محل پروژه و بازاريابي آن فرق مي‌كند. برمبناي تحقيقات بازاريابي بين المللي، تفكيكي از تمام فروش‌هاي ممكن در پروژه‌هاي پرورش شترمرغ به شرح ذيل است:
- فروش تخم شترمرغ
- تخم‌هاي قابل جوجه‌كشي
- پوسته‌هاي خالي تخم
- فروش شترمرغ زنده
- جوجه‌هاي يك روزه
- جوجه‌هاي 3 ماهه
- جوجه‌هاي 6 ماهه
- شترمرغ‌هاي يك ساله
فروش محصولات شترمرغ: گوشت (كيلوگرم)، پوست (تخته)، پر (كيلوگرم)
عوامل بسياري برميزان سودآوري (بازگشت پول) پروژه‌هاي شترمرغ تأثير مي‌گذارند. ولي به هرحال، بازده توليد جزء اصلي موفقيت يك پروژه مي‌باشد.
روشهاي پرورش:
1 - باز
2- نيمه باز
3 - بسته

  مقيد كردن و انتقال:
براي گرفتن شترمرغ به دو كارگر نياز است كه هريك كنار يكي از پاهاي شترمرغ ايستاده و آن را از زير شكم و روي دم نگهدارند. از يك عصاي سركج مخصوص گرفتن گردن براي پايين آوردن سراستفاده مي‌شود. هنگامي كه منقار به سطح زانو رسيد منقار پايين را با قرار دادن انگشت شست در آن به سمت پايين نگه مي‌دارند. اين كار مانع برخورد از روبرو با پاهاي شترمرغ مي‌شود. شترمرغ در اين وضعيت براي درمانهايي مانند برچسب زدن، دارو دادن، تزريق، خونگيري و معاينه نگه داشته مي‌شود.
هنگام سوار كردن آنها به كاميون، ممكن است هل دادن آنها از پشت روي سطح شيبدار الزامي شود. شترمرغ‌هاي بالغ به كاميونهايي نياز دارند كه ارتفاع ديواره جانبي آنها 2/2 متر بوده و با سايباني از جنس پارچه كنفي يا كرباس براي جلوگيري از آويزان شدن سرو گردن پوشانده شده باشد. كف كاميون معمولاً با ماسه، خاك يا علف و ديواره‌هاي جانبي با كيسه‌هاي پرشده از علف براي كم كردن صدمه به پرها و پوست پوشانده مي‌شوند. پارتيشن‌هايي نيز داخل كاميون قرار داده مي‌شوند كه شتر مرغ‌ها را به گروههاي 6 تايي تقسيم مي‌كند و اين كار مانع از دراز كردن پاهاي شترمرغ و لگد شدن آنها مي‌گردد.
روش باز:
نياز به زميني بزرگ به وسعت 40 هكتار است. غير از هزينه خريد پرندگان كه درتمام روشها معمول است، زمين مهم ترين نياز عمده اين روش است. شترمرغها تا حد امكان نزديك زيستگاه طبيعي‌شان با حداقل دخالت انسان نگهداري شده و پرورش مي‌يابند. مزيت اصلي روش باز، كاهش قابل توجه هزينه نگهداري شترمرغ‌هاي بالغ به مقدار زياد است. همچنين در صورتي كه شترمرغ‌ها خود تخمهايشان را جوجه‌كشي كنند، هزينه‌اي براي اين كار صرف نشده و در نتيجه هزينه‌هاي توليد بسيار پايين خواهند بود. از معايب اين روش عدم كنترل و شناسايي شترمرغ‌ها و تخمهاي توليدي است. ميزان مرگ و مير و تلفات به ويژه در ميان جوجه‌ها به دليل شكار آنها توسط حيوانات شكارچي بالاست. ضمناً گرفتن شترمرغ‌ها بسيار مشكل و پرهزينه است.
روش نيمه باز:
محدوده مورد نياز براي اين روش از 20 تا 60 هكتار متغير است. شترمرغ‌ها در چراگاههاي نسبتاً كوچك يا اراضي تقريباً 8 تا 12 هكتاري نگهداري مي‌شوند. آنها توانايي گردش آزاد در محدوده اي معين را داشته و لذا بخشي از احتياجات تغذيه‌اي آنها از اين طريق تامين مي‌شود. محل‌هاي خوراك دادن بايد نزديك حصاركشي دور چراگاه ايجاد شوند تا قابليت دسترسي به غذا افزايش و اضطراب ناشي از ورود مكرر افراد به داخل چراگاه كاهش يابد.
روش بسته :
محوطه مورد نياز براي اين روش به طور معمول كمتر از 20 هكتار است كه به چراگاههاي كوچكي هريك به وسعت 2-1 هكتار تقسيم شده است. اين روش به علت نياز كم به زمين مطلوب است. با اين حال دو اشكال اصلي اين روش عبارتند از:

                                    1ـ هزينه‌هاي بالاتر خوراك
                                    2ـ هزينه حصاركشي زياد


سرمايه گذاري مالي براي هر واحد زمين در اين روش بالاتر از دو روش ديگر است. با اين حال مزاياي استفاده از روش بسته بسيار زياد بوده و بر معايب آن غلبه دارد.
مهمترين مزيت روش بسته آن است كه كنترل كاملي بر توليد مثل از طريق ثبت دقيق تعداد تخمهاي توليد شده توسط هر شترمرغ ماده و ميزان باروري و جوجه درآوري وجود دارد. اين ركوردها براي ارزيابي نهايي ارزش گله چه براي فروش مجدد، نگهداري براي توليد مثل ويا كشتار بسيار باارزشند. توليد مثل گزينشي شترمرغ‌ها بخوبي قابل انجام است. بعلاوه ركوردهاي مصرف خوراك قابل نگهداري است و براي معاينه و مهار شترمرغ‌ها مشكلي وجود ندارد.

  رفتارشناسي:
- در محيط طبيعي شترمرغ در خارج از فصل توليد مثل گونه‌اي اجتماعي است و گروههايي از جنس و سنين مختلف را بويژه پيرامون چالابها تشكيل مي‌دهد. در اين محيط‌ها شترمرغ با انواع گوناگون حيوانات روبروست و معمولأ از برخورد نزديك با ساير حيوانات پرهيز مي‌كند و كمتر رفتار خشن نسبت به آنها ابراز داشته و در 75 درصد از موارد با چشم پوشي يا تحمل، با ساير حيوانات برخورد مي‌كند.
- طبق تحقيقات انجام شده رفتار تميز كردن پرو بال در طول صبح بيشتر از بعد از ظهر بوده برعكس حمام خاك در صبح خيلي كم انجام مي‌شود اما در طول بعد از ظهر بتدريج بيشتر شده و هنگام غروب به حداكثر مي‌رسد.
- رفتار رقص والتس كه توسط شترمرغ‌ها ي در اسارت نيز اجرا مي‌شود بيشتر هنگام خلاصي شترمرغ‌ها از ترس يا مدت كوتاهي پس از خروج آنها از محل نگهداري شبانه صورت مي‌گيرد.
- هنگام خواب، شترمرغ‌هاي بالغ مايلند سرشان را بالا نگهدارند در حاليكه جوجه‌هاي جوان دوست دارند در وضعيت دمر بخوابند.
جوجه‌هاي پرورش يافته توسط شترمرغ‌هاي دايه، رفتارهاي غيرعادي مثل خوردن چوب از خود نشان نمي‌دهند. از جمله رفتارهاي ناشي از خوراك دادن غلط جوجه‌ها و واكنش در برابر عوامل محيطي خاص كه عمدتاً شرايط زير حد مطلوب پرورش است، مي‌توان به نوك زدن به پنجه و سر و نيز پركندن با منقار اشاره كرد.
طبق بررسي انجام شده جوجه‌ها به محرك سبز 10 برابر بيش از محرك سفيد نوك مي‌زنند. مدفوع‌خواري هم در حالت وحش و هم در اسارت در جوجه‌ها مشاهده شده است.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاكس ماشين | ۶ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۰۱:۵۳:۵۷ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 2)

اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 1)

 مقدمه
ورود شترمرغ به ايران در حدود ده سال پيش آغاز گرديد و در اين مدت نتايج بدست آمده از تحقيقات برروي ‏نحوه زيست اين پرنده در كشور همگي مويد اين امر است كه پرورش شترمرغ به عنوان يك صنعت سودآور و با آينده‌اي درخشان مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد. سعي ما بر آن است تا طي چندين مقاله قسمت‌هاي مختلف پرورش علمي ‏و عملي شترمرغ را متذكر شويم.‏

 

دوران جوجه كشي 42 روز مي باشد. درجه حرازرت دستگاه جوجه كشي 3/36 درجه سانتي گراد و رطوبت در حدود 20 تا 25 درصد است. وزن تخم به طور متوسط در حدود 5/1 كيلوگرم بوده و در پايان دوران جوجه كشي بايستي در حدود 13 تا 15 درصد از وزن تخم كاهش پيدا كند. در غيراينصورت ممكن است مشكلاتي در جوجه در آوري ايجاد گردد. معمولاً تخم ها به مدت يك هفته جمع آوري و در درجه حرارت و رطوبت مناسب نگهداري شده و سپس تخم هاي بي نطفه از دستگاه خارج مي گردند. در روز سي و هشتم تخم ها به هچر منتقل شده و تا زمان خروج از تخم در دستگاه باقي مي مانند. بهتر است جهت خشك شدن و فعاليت نسبي پرنده، به او اجازه داد تا به مدت 6 تا 12 ساعت دردستگاه هچر باقي بماند و سپس خارج گردد. بهداشت دستگاه و سالن جوجه كشي بسيار مهم بوده و بايستي حتي الامكان از ورود افراد متفرقه به محيط جوجه كشي خودداري شود. جوجه ها به هنگام تولد وزني در حدود 700 تا 1000 گرم دارند. بند ناف توسط آيودين ضدعفوني مي گردد. كف بيني هاي هچري نيز بايد اصطكاك كافي داشته باشند تا از بازشدن پاها درجوجه جلوگيري به عمل آيد. چنانچه جوجه نتواند از تخم خارج شود بايستي به جوجه كمك شود. اين امر نياز به كسب تجربه كافي داشته و هر گونه مداخله عجولانه سبب نتايج منفي درهچ خواهدشد.

موقعيت مكاني ساختمان جوجه‌كشي:‏
محل قرار گرفتن ساختمان جوجه‌كشي تحت تاثير عوامل مختلفي قرار دارد، از جمله آنها مي‌توان به عدم استقرار ‏هر نوع مزرعه پرورش طيور تا شعاع 500 متري از ساختمان جوجه‌كشي و در ارتباط با گله‌هاي مولد فاصله اي حدود ‏‏100 متر را اشاره كرد. در شكل زير نقشه ساختمان جوجه‌كشي يك مزرعه شترمرغ نمايش داده شده است.‏

 

ساختمان جوجه‌كشي:‏
مواد و تجهيزات مورد استفاده در ساختمان جوجه‌كشي بايد قابل تميز كردن و شستشو با فشار آب زياد باشند و در ‏اثر استفاده از مواد ضد عفوني كننده دچار خوردگي و فساد نشوند. كف سالن جوجه‌كشي بايد فاقد درز و يا برآمدگي ‏باشد تا از تكان شديد تخم‌ها در هنگام حمل و نقل جلوگيري به عمل آيد. تمامي اتاقها بايد داراي كانال زهكشي و ‏هواكش بوده، گوشه اتاق‌ها گرد و تمام وسايل برقي مورد استفاده در اين ساختمان بايد در برابر نفوذ آب مقاوم باشند.‏
توجه به اندازه دربها و راهروها نكته مهمي است كه در هنگام ساخت بايد مد نظر قرار بگيرد چرا كه وجود راهروهاي ‏تنگ و دربهاي باريك در ساختمان باعث ايجاد مشكلات عديده بخصوص در هنگام تغيير در ابعاد راكها كه بر اثر ‏تغيير ماشين ستر و يا هچر ايجاد مي‌گردد خواهد شد.‏
كف و ديوارهاي اتاق تا سقف بايد با كاشي سفيد پوشيده شده باشند تا وجود كوچكترين آلودگي در آنها مشخص ‏گردد، هر چند كه تميز بودن سطوح هيچ ارتباطي به پاكي و استريل بودن سطح نخواهد داشت.‏
توجه به كف سازي و ايجاد شيب مناسب سالن در جهت زهكشي‌ها از ديگر مسائل مهم ساختمان جوجه‌كشي است ‏چرا كه باقي ماندن آب پس از شستشو علاوه بر اتلاف وقت سبب افزايش بار ميكروبي و افزايش هزينه‌هاي ضدعفوني ‏محل خواهد گرديد. به طور كلي نبايد در هنگام ساخت و تاسيس ساختمان جوجه‌كشي هيچگونه صرفه جويي صورت ‏گيرد چرا كه اين امر علاوه بر كاهش توليد و جوجه درآوري منجر به افزايش هزينه‌هاي جاري در طي ساليان بعد ‏خواهد شد.‏
جمع آوري تخم از آشيانه:‏
شترمرغها به صورت يك روز در ميان و معمولاً در بعد از ظهرها تخم مي‌گذارند كه لازم است اين تخمها هر چه ‏سريعتر جمع آوري شده و به سالن جوجه‌كشي منتقل گردند. در مزارع پرورش شترمرغ يكي از تخم‌ها در لانه باقي ‏مانده و بقيه تخمها برداشته مي‌شوند، اين راهكار ساده شترمرغ را تشويق به تخمگذاري بيشتر مي‌نمايد. تخمهايي كه ‏مدت زمان بيشتري در آشيانه باقي مي‌مانند به چند علت از نظر جوجه درآوري ضعيفتر خواهند بود:‏
‏1.‏ غلت خوردن تخم در آشيانه توسط پرندگان بالغ
‏2.‏ در معرض سرما و آلودگي قرار گرفتن تخمها
‏3.‏ نفوذ آلودگي به لابلاي منافذ تخم
‏4.‏ قرارگرفتن تخمها در معرض نور خورشيد كه در نتيجه آن دماي داخل تخم بيش از حد افزايش خواهد يافت.‏
جمع آوري تخم در مزارع شترمرغ لزوماً با دست انجام گرفته و براي اين منظور بهتر است براي جمع‌آوري هر تخم از ‏يك دستكش يكبار مصرف و يا يك دستمال كاغذي سالم و تميز استفاده كرد، دليل انجام اين كار آن است كه دست ‏خود كارگر به علت جمع آوري تخمهاي متعدد از پن‌هاي مختلف َالوده شده و برداشت هر تخم احتمال انتقال ‏آلودگي و نفوذ ميكروارگانيسمها را به داخل تخمهاي ديگر افزايش مي‌دهد.‏
در هنگام جابجايي تخمها از هرگونه حركت شديد و ضربه پرهيز كنيد تا نطفۀ تخم دچار آسيب نشود براي رسيدن به ‏اين منظور مي‌توان از ابرهاي فشرده و يا ظرفهاي پلاستيكي جهت حمل تخم‌ها به ساختمان جوجه‌كشي استفاده ‏نمود.
ابر فشرده مورد استفاده در انتقال تخم شترمرغ‏
جهت ضد عفوني ابرها در پايان هر روز ابرها را شسته و در اتاق دود قرار داده تا هرگونه آلودگي آنها از بين برود. از ‏مشكلات جمع آوري تخمها در مزارع مي‌توان به دسترسي مشكل كارگرها به تخم‌هاي گذاشته شده در انتهاي هر پن ‏اشاره كرد. در نتيجه در برخي از مزارع براي آنكه بتوانند زمان و محل تخم گذاري حيوان را تحت كنترل داشته باشند ‏در زير سايه‌بان پن، لانۀ تخمگذاري مي‌سازند و درون آن تخمي كه قبلاً محتوياتش خالي و با مواد ديگر پرشده است ‏قرار مي‌دهند تا مرغ را ترغيب به تخمگذاري درآن محل نمايند. در هنگام جمع آوري تخم اطلاعاتي همچون تاريخ ‏تخمگذاري، شمارۀ گروه توليدمثلي و شمارۀ پن مولد نيز ثبت مي‌گردد. بدون اين اطلاعات اوليه، الگوي ژنتيكي گله ‏اصلاح نژادي قابل تشخيص نخواهد بود.‏
ورود تخم به جوجه‌كشي:‏
اولين كار پس از ورود تخم‌ها به ساختمان جوجه‌كشي، تميز و ضدعفوني كردن تخمها است. ورود تخم‌هاي ‏كثيف به داخل جوجه‌كشي سبب افزايش مرگ و مير جنين و جوجه‌ها خواهد شد، همچنين به علت نفوذ ميكروب به ‏داخل پوسته قابليت هچ پايين آمده و يا جوجه هايي با كيفيت پايين متولد خواهند شد. اين قبيل مشكلات سبب افزايش ‏ضايعات هفته اول پرورش خواهد گرديد. جهت تميز كردن و ضدعفوني تخم‌ها مي‌توان گرد و غبار و آلودگيهاي ‏سطحي تخم را با يك برس نرم، تميز كرد. تا حد امكان از شستن تخم‌ها با آب بپرهيزيد، زيرا اين عمل اغلب باعث ‏تركيدن تخم به علت آلودگي به مايكوپلاسما خواهد شد، چنانچه تخم خيلي كثيف باشد مي‌توان آن را با آب گرمي ‏كه دماي آن ‏F‏ ˚10بيشتر از دماي خود تخم است شست.‏
روش‌هاي ضدعفوني تخم‌ها:‏
‏1.‏ استفاده از گاز اوزون
‏2.‏ مه پاشي ماده ضدعفوني كننده مانند‎ virkon-s ‎
‏3.‏ دود دادن با پرمنگنات پتاسيم و فرمالين‏
‏4.‏ تركيبات كلره
‏5.‏ تركيبات چهارتايي آمونيوم
‏6.‏ الكل و اسيد سيتريك
در هر صورت روشهاي اصول بهداشتي در رابطه با تخم هميشه بحث برانگيز بوده است اما آنچه كه مشخص است رابطۀ ‏مستقيمي بين ترشح و تركيدن تخم در ستر با شستشوي تخم وجود دارد.‏
پس از زدودن آلودگي از روي تخمها آنها را به اتاق دود انتقال داده كه جهت دود دادن از پرمنگنات پتاسيم وفرمالين ‏استفاده مي‌شود (مقدار ماده مورد نياز جهت ضد عفوني هر متر مكعب شامل 7 گرم پرمنگنات و 14سي سي فرمالين ‏است). در هنگام دود دادن به دماي اتاق توجه كنيد، حرارت اين اتاق در بهترين حالت‏c˚ 27 و رطوبت نسبي آن 75% ‏توصيه مي‌گردد. اتاق دود مي‌بايستي كوچك و مطابق با ظرفيت تخم‌ها ساخته شود و داراي مكنده اي قوي بوده تا به ‏سرعت بتواند اتاق را از گاز خالي نمايد. براي دود دادن تخم‌ها از ظروف فلزي و يا سفالي استفاده مي‌گردد، از به كار ‏گيري ظروف پلاستيكي پرهيز كنيد چرا كه در اثر حرارت ايجاد شده آب خواهند شد. جهت مخلوط كردن مواد توجه ‏كنيد كه فرمالين بر روي پرمنگنات بايد ريخته شود. زمان دود دادن تخمها حدود 20 دقيقه بوده و براي اين كار بهتر ‏است از پريزهاي تايمري استفاده گردد تا هيچگاه خطايي در رابطه با روشن كردن هواكشها رخ ندهد. ‏
طول مدت ذخيره كردن تخم در انبار 10-2 روز در دماي‏‎ ‎‏ ‏c˚20-16 و رطوبت نسبي 75-70 % مي‌باشد. حفظ درجه ‏حرارت محيطي كمتر از ‏c˚3/18 به ما اجازه مي‌دهد كه مدت زمان انبار تخم‌ها قبل از انكوباسيون را افزايش دهيم، ‏همچنين نگهداري تخم‌ها در دماي بالاي ‏c˚5/20 موجب كوتاه شدن مدت زمان ذخيره سازي تخم در انبار، افزايش ‏متابوليسم و از دست دادن بيش از حد آب تخم مي‌گردد. مدت زمان ذخيره سازي تخم‌ها و كيفيت سفيده با هم ‏ارتباط دارند، به گونه‌اي كه در اوايل دوره تخمگذاري كه كيفيت آلبومين بالا است مي‌توان طول مدت نگهداري ‏تخم را افزايش داد و هر چه از دوره تخمگذاري مي‌گذرد به علت كاهش كيفيت آلبومين مدت زمان نگهداري تخم ‏شترمرغ در اتاق نگهداري كاهش مي‌يابد. به هر صورت تخم بايستي حداقل يك روز دراتاق نگهداري بماند، علت اين ‏امر انجام عمل كندلينگ در اين اتاق جهت تشخيص كيسه هوايي تخم و كاهش غلظت سفيده است. در طول مدت ‏نگهداري، تخم‌ها يك تا دو بار در روز با زاويه 45 درجه از حالت عمودي چرخانيده مي‌شوند تا به حركت زرده به ‏طرف اتاقك هوايي كمك نمايد. ‏
به محض اينكه اتاقك هوايي تخم شترمرغ بر اثر كندل كردن آن مشخص گرديد تخمها را بايستي طوري قرار داد كه ‏اطاقك هوايي در سمت بالا قرار گرفته و تخم با سطح افق زاويه 45 درجه را تشكيل دهد.
چنانچه تشخيص كيسه هوايي ‏ميسر نباشد چرخاندن تخمها بايستي به صورت افقي صورت بگيرد، در اين حالت تخمها به صورت افقي خوابانده شده ‏و هر بار 180 درجه مي‌چرخند، به طوري كه هر بار يك طرف تخم در زير قرار مي‌گيرد. چرخش يكبار در جهت ‏عقربه‌هاي ساعت و در نوبت بعدي در خلاف جهت عقربه‌هاي ساعت خواهد بود. ‏
چرخاندن تخمها بايد تا حد امكان با ملايمت صورت بگيرد زيرا تخمها نسبت به لرزيدن و تكان خوردن بسيار حساس ‏بوده كه اين حساسيت در مراحل ابتدايي انكوباسيون بيشتر است، در ضمن داشتن يك دستگاه شمارنده براي ثبت تعداد ‏دفعات چرخش و بازديد روزانه نيز مفيد مي‌باشد.‏
1 روز قبل از خروج تخمها از اتاق سرد و ورود آنها به دستگاه ستر دماي اتاق را به مرور افزايش داده تا در هنگام ورود ‏تخمها به دستگاه ستر هيچ يك از آنها عرق نكنند، در ضمن در اين روز بر روي تخمها برچسب زده مي‌شود كه حاوي ‏اطلاعاتي نظير شمارۀ تخم، تاريخ ورود تخم به ستر و... خواهد بود، بهتر است درج اطلاعات تخم در داخل دفاتر ‏جوجه‌كشي در همين روز صورت گيرد كه شامل اطلاعاتي نظير جدول زير خواهد بود.‏
رديف شماره ‏تخم شماره ‏والدين تاريخ
تخمگذاري ورود به ‏ستر وزن ‏ستر محل تخم ‏در ستر حذف ‏شدن وزن ‏هچري حذف
هچري وزن ‏تولد تاريخ ‏تولد شماره ‏پلاك
‏12 ساعت پيش از انتقال تخم‌ها به ستر مجددا به آنها دود داده مي‌شود. به خاطر داشته باشيد كه بلافاصله بعد از دود ‏دادن نمي‌توان تخم‌ها را به دستگاه جوجه‌كشي منتقل كرد زيرا اين كار باعث آسيب ديدن نطفه خواهد شد. ‏

انتخاب تخم جهت جوجه‌كشي:‏
تمامي تخم‌هاي توليد شده توسط مادران مولد جهت جوجه‌كشي مناسب نيستند مانند تخم‌هاي شكسته، كثيف و ‏يا داراي اشكال نامناسب، از ورود اين تخم‌ها به جوجه‌كشي پرهيز نماييد. تخم‌هاي خيلي بزرگ و يا خيلي كوچك ‏قابليت جوجه درآوري كمتري نسبت به تخم‌هاي متوسط دارند، همچنين مدت زمان جوجه درآوري تخم‌هاي خيلي ‏بزرگ طولاني تر از تخم‌هاي كوچك تر است و به درجه حرارت بالاتري جهت جوجه‌كشي نياز دارند.‏
دستگاه جوجه‌كشي:‏
انكوباتورها را مي‌توان به دو دسته «يك مرحله اي» كه در آن همه تخم‌ها با هم و به طور همزمان وارد دستگاه شده ‏و در يك روز از تخم خارج مي‌شوند و «چند مرحله اي» كه ورود تخم‌ها به ستر و تفريخ تخم‌ها در زمان‌هاي ‏مختلف صورت مي‌گيرد تقسيم‌بندي كرد.‏
از عوامل مؤثر بر جوجه‌كشي موفق مي‌توان به ژنتيك و تغذيه مولدين، بهداشت، طراحي صحيح جايگاه مولدين، ‏انتخاب دستگاه جوجه‌كشي مناسب، طراحي صحيح ساختمان جوجه‌كشي اشاره كرد.‏
‏ 4 عامل مهم در انكوباسيون مصنوعي تخم‌هاي شترمرغ بايد مد نظر قرار بگيرد:‏
‏ 1- درجه حرارت
2- رطوبت نسبي
3- تهويه
‏4- چرخش تخم ها
از بين فاكتورهاي فوق درجه حرارت انكوباتور مهم ترين فاكتور است. درجه حرارت دستگاه انكوباسيون بينF˚98-90 ‏مي‌باشد، اما بهترين درجه حرارت ‏F˚6/97 است، همچنين رطوبت نسبي آن 28-15درصد در جريان هواي زياد ( 5 تا ‏‏30 بار گردش هوا در ساعت)، غلظت دي اكسيد كربن حداكثر 03/0% و غلظت اكسيژن بالاي20% باشد. مدت زمان ‏لازم جهت انكوباسيون تخم‌هاي شترمرغ (از ورود تخم به دستگاه ستر تا ورود به دستگاه هچر) حدود 35-39 روز ‏خواهد بود. درجه حرارت دستگاههاي انكوباتور با توجه به موقعيت ساختمان داخلي دستگاه، اندازه و وزن تخم‌ها و ‏تعداد تخمي كه در دستگاه قرار مي‌گيرد متفاوت خواهد بود.‏
آب در بخش جوجه‌كشي جهت مقاصد شستشو و ايجاد رطوبت در اتاق انكوباسيون مورد استفاده قرار مي‌گيرد، اين ‏آب بايد داراي استاندارد آبهاي مورد استفاده انسان باشد، شمارش كلي فرم آب صفر و ميزان «كل باكتري موجود در ‏آب» در آن حداقل باشد (200 تا 300 به ازاي هر ميلي ليتر آب) در غير اين صورت مي‌توان به آب كلر زد ‏‏(‏ppm‏5)، حتي در اين شرايط نيز باكتري پزودوموناس مي‌تواند هنوز زنده بماند و تحت تنوع زيستي تكثير پيدا كند، ‏بخصوص در تانكرهاي ذخيره سازي آب و لوله‌هاي كهنه آب كه محتويات آهن بالايي دارند. حضور باكتري ‏پزودوموناس در آب سبب افزايش تركيدگي تخم‌ها خواهد شد و محتويات تخم گنديده تا شعاع يك متري تخم‌هاي ‏ديگر را آلوده ميكند.‏
در روز 14 جوجه‌كشي لازم است كه تخم‌ها كندل شوند، هدف از اين كار مشخص كردن نطفه‌داري تخم‌ها و ‏خروج تخمهاي بي نطفه از دستگاه است. تخمها در داخل انكوباتور تحت شيب 45 درجه با سطح افق قرار گرفته به ‏گونه اي كه كيسه هوايي به سمت بالا بوده و هر 3 تا 4 ساعت تخم يك دور كامل مي‌چرخد. براي اطمينان از گردش ‏تخم‌ها مي‌توان از شماره اندازهاي موجود بر روي راكها استفاده كرد.‏
اگر تعداد كمي از تخم‌ها بيش از حد رطوبت خود را از دست داده باشند بايد آنها را جدا كرده و در دستگاه ديگري ‏با رطوبت بالاتر قرار داد و از طرفي بالا بودن رطوبت داخل انكوباتور نهايتا باعث كاهش از دست رفتن آب درون تخم‏، خيس و پف كردن جوجه‌هاي هچ شده خواهد شد.‏
كاهش درجه حرارت انكوباتور و ايجاد استرس سرمايي منجر به عقب افتادگي و رشد غيرطبيعي سيستم گردش خون و ‏قلب، كاهش رشد و توسعه غشاهاي جنيني و در نتيجه كاهش بازده تنفسي، كاهش استفاده از كيسه زرده و آلبومين مي‌‏گردد.‏
بهترين روش جهت مطمئن شدن از مناسب بودن حرارت دستگاه، استفاده از دماسنج‌هاي فارنهايت مي‌باشد. استفاده از ‏اعداد نمايش داده شده توسط نمايشگر دستگاه انكوباتور قابل اعتماد نبوده و سبب بوجود آمدن هچ ناموفق خواهد شد.‏
در طول دوره جوجه‌كشي 15-13% وزن تخم به واسطه تبخير آب داخل آن و از دست دادن دي‌اكسيدكربن كاهش ‏مي‌يابد كه اين عمل باعث افزايش حجم كيسه هوايي شده به طوري كه اندازه كيسه هوايي به 3/1 وسعت فضاي داخل ‏تخم شترمرغ در پايان دوره جوجه‌كشي مي‌رسد و همين امر باعث تامين اكسيژن لازم جهت تنفس جنين قبل از خروج ‏از تخم مي‌گردد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاكس ماشين | ۶ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۰۱:۵۳:۱۷ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |اطلاعات عمومي شترمرغ (بخش 1)

اطلاعات عمومي بوقلمون

نكاتي راجع به جوجه‌كشي بوقلمون

 

تهيه جوجه بوقلمون
جوجه بوقلمون را مي‌توان مانند جوجه مرغ به وسيله جوجه‌كشي طبيعي يا جوجه‌كشي مصنوعي تهيه كرد. در پرورش صنعتي بوقلمون معمولا از جوجه‌كشي مصنوعي استفاده مي‌شود.

 

 تخم‌ها بايد داراي اندازه مناسب براي جوجه‌كشي باشد .

 حرارت نامناسب، نگهداري طولاني و بالاخره دستكاري و تكان شديد تخم باعث نابودي جنين داخل تخم مي‌شود.

 مدت جوجه دراوري در بوقلمون 28 روز است. معمولا جوجه‌ها از روز 27 شروع به نوك زدن و درآمدن از تخم مي‌كنند.

 تشكيلات جوجه‌كشي بايد از سطح بهداشتي بالايي برخوردار باشد.

 ضدعفوني دستگاه و تخم‌ها بايد قبل و بعد از هربار جوجه‌كشي انجام شود.

 حرارت لازم براي جوجه‌كشي 37-38 درجه سانتيگراد مي‌باشد.

 رطوبت نسبي بايد در حدود 60درصد در 24 روز اول و 70 درصد در 4 روز آخر باشد.

عمل چرخاندن و تهويه نيز بايد بصورت مطلوب انجام شود.


نكات مهم در جوجه‌ريزي
بستر با ضخامت 8 سانتي‌متر از تراشه و چوبهاي تميز اشباع، خشك و عاري از آلودگي‌هاي خارجي و گرد و خاك.
مادر مصنوعي با 38 درجه سانتي گراد و حرارت سالن 22 تا 26 درجه سانتي گراد و گارد محافظ بقطر 4 متر جهت 250 قطعه جوجه يكروزه بمدت يك هفته تعداد 4 عدد آبخوري داخل گارد.
يك ساعت استراحت در صورت انتقال از يك سايت طولاني و سپس جوجه‌ريزي و دادن آب و دادن خوراك يك ساعت بعد از جوجه ريزي.
دادن خوراك يك ساعت بعد از جوجه‌ريزي
توجه خاص به درجه‌ها و معرفي منابع حرارتي، آب و خوراك، جلوگيري از ورود موش و ساير پرندگان وحشي
ساختمان اداري و مسكوني داخل مزرعه احداث شود، ايجاد حوضچه ضدعفوني به ابعاد و عمق مناسب در مدخل درب ورودي سالن‌ها استفاده از چكمه و لباس مناسب
فضاي مورد نياز جوجه يك روزه تا 8 هفته، 8قطعه در هر متر مربع و از 8 هفته تا پايان دوره پرورشي، حد اكثر تا4 قطعه در هر مترمربع.



(قرقاول)
در ابتدا بايد توجه داشت كه هرچند تجربه‌هاي حاصله طي چندين سال پرورش در جاي خود مفيد و موثر خواهد بود، اما هميشه ممكن است با مواردي متفاوت از قبل روبه رو شويم. چنانكه كسب موفقيت طي يك دوره پرورش بمعني عاري از مشكل بودن ساير دوره‌ها و مراحل نخواهد بود. اما پيشگيري قبل از درمان توصيه‌اي است بسيار ارزنده كه مي‌تواند بعنوان عاملي بازدارنده در بروز هرگونه مشكل و رويداد مدنظر قرار گيرد.

فضاي پرورش:
بستر پرورش بايد حتي المقدور سر پوشيده و داراي كف بتني باشد. اما براي جوجه‌ها يا گله‌هاي محدود، كف چوبي هم مناسب به نظر رسيده كه متضمن شرايطي نظير كيفيت چوب و فواصل تميزكاري كف آن مي‌باشد. در صورتي كه قبلا در بستر ماكياني از قبيل مرغ يا بوقلمون نگهداري مي‌شده، بايد كاملا كف بستر را از هرگونه مواد ضايعاتي و كود زدوده و گندزدايي نمود. به هر حال پس از هر نوبت پرورش بايد سالن را تميز و ضدعفوني نموده و چند روزي قبل از جايگزين جوجه‌هاي جديد، دماي آن را به حد مطلوب رسانده و بستر را خشك و بدون رطوبت نگه داشت. زيرا بستر خيس يا مرطوب استارت شيوع بيماريهايي نظير كوكسديوز بوده كه درمان آن چندان سهل نمي‌باشد.

منابع گرمازا:
براي جوجه‌هاي ۱-۳۰روزه مي‌توان از منابع گرمازا نظير لامپ يا هيتر‌هاي آويزان استفاده نمود. براي مثال از لامپ‌هاي حرارتي ۲۵۰ وات مي‌توان براي ۲۵۰ جوجه استفاده نمود. اما گزينه ايده‌آل آن است كه از لامپ‌هاي حرارتي پشت جيوه اي قرمز استفاده نمود. زيرا از مزيت‌هايي همانند مصرف كمتر برق(۶۰ وات)، نور قرمز (ضدقارچ و باكتري) و همچنين گرماي بيشتري برخوردار است. به منظور تنظيم فاصله منابع گرمازا تا كف سالن، بايد وضعيت جوجه‌ها را بررسي نمود. به طوري كه اگر جوجه‌ها در زير منبع حرارتي تجمع كرده بايد فاصله را كاهش‌ (افزايش دما) و در صورتي كه به اطراف پراكنده شده، بايد آنرا افزايش داد (كاهش دما). در اغلب موارد مشكلات ناشي از سرما بوده اما بايد توجه داشت كه گرماي بيش از حد موجب خشكي عضلات جوجه‌ها و مرگ زودرس آنها مي‌گردد. در صورت استفاده از لامپ‌هاي حرارتي بايد در نظر داشت چنانچه هر يك از لامپ‌ها سوخته باشد يا اتصالي در مدار آنها ايجاد گردد، منجر به افت دما گرديده كه در مواقع بحراني جوجه‌ها روي هم ريخته و درصدي از تلفات بعلت خفگي را در پي خواهد داشت.

گارد يا محافظ جوجه ها:
اين مبحث تنها مربوط به جوجه‌هاي ۱-۱۰ روزه مي‌باشد. به طوري كه بايد با ايجاد گارد از جنس توري يا ساير وسايل همانند مقوا يا بلوك سفال، جوجه‌ها را در نزديك منبع حرارتي نگه داشت. اين عمل بايد تا زماني ادامه يابد كه جوجه‌ها به طور كامل با فضا آشنا شده و در صورت رها شدن از داخل محفظه گارد، قادر به پيدا كردن منبع حرارتي باشند. ارتفاع گارد بايد قريب به ۳۰ سانتيمتر و شكل آن به صورت مدور باشد به طوري كه ۴ گوشه بستر كه محل اصلي جمع شدن جوجه‌ها مي‌باشد حذف گردد. گارد (محافظ) را بايد زماني برداشت كه جوجه‌ها قادر به پريدن از روي آن بوده كه اغلب در ۱۰ روزگي به بعد مي‌باشد. فضاي گارد را بايد هميشه تميز نگه داشت و از خيس شدن يا كثيفي بيش از حد آن جلوگيري نمود.

ظروف آبخوري و دانخوري:
ظروف آبخوري و دانخوري، حتي‌الامكان بايد از جنس پلاستيك باشد زيرا در برابر خميدگي يا شكستگي مقاوم بوده و به سهولت مي‌توان آنرا تميز نمود. ظروف دانخوري جوجه‌ها در چند روز اول بايد پهن و سيني مانند باشد تا براحتي بتوانند به خوراك دسترسي داشته و همچنين پنجه‌هاي خود را با به هم زدن دان تقويت نمايند. اما با بالا رفتن سن جوجه‌ها بايد از ظرف كشيده و دهن باريك جهت جلوگيري از ضايعات و هرز رفتن خوراك استفاده نمود. در كنار ظروف دانخوري، براي هر ۵۰ جوجه بايد ۲ تا ۳ ظرف آبخوري را تعبيه نمود.

تغذيه:
خوراك مصرفي در دوره پرورش، بخش اعظمي از هزينه‌هاي اين دوره را شامل مي‌شود. لذا تركيب و چگونگي تهيه آن بسيار حائز اهميت است. بايد توجه داشت كه هرگز از خوراك ساير ماكيان بالاخص مرغ استفاده نگردد. دان مورد استفاده جوجه قرقاول‌ها بايد داراي ۲۸% پروتئين و در سنين بالغ ۲۴% باشد. همچنين از تازه بودن و تركيب ايده آل دان بايد اطمينان حاصل نمود. زيرا اثر مطلوب اكثر مواد معدني و ويتامين‌هاي موجود در خوراك پس از مدتي طولاني از بين رفته و فاقد ارزش غذايي مي‌باشد. گندم، سويا و ذرت از تركيبات اصلي خوراك قرقاول مي‌باشد.

دارو و درمان:
بهترين اقدامات درماني براي دوره‌هاي پرورش، اعمال مديريت صحيح مي‌باشد. به طوري كه غذاي مطلوب و آب تازه بهترين ر‍‍ژيم درماني براي حصول نتايج ايده آل خواهد بود. از آنجايي كه ۸۰% خون را آب تشكيل مي‌دهد، لذا مي‌توان در نظر داشت كه آب مصرفي چه تاثيري را در پي خواهد داشت. آب مصرفي گله هر صبح و هر شب بايد تعويض و ظروف آن هر ۲ روز يكبار تمييز و ضدعفوني گردد. در صورت اصرار به مصرف محلول‌هاي درماني، مي‌توان از مخلوط ويتامين الكتروليت استفاده نمود.

كنيباليسم (همخواري):
مسئله كنيباليسم يا پركني در بين ماكيان پرورشي رايج و معمول تلقي گرديده كه آن را مي‌توان با توجه به ۲ نكته تحت كنترل قرار داد. محرك اوليه عمل پركني (همخواري) و مراتب حاد آن شلوغي گله يا فضاي كوچك و نامناسب بستر مي‌باشد. همچنين نور شديد، تهويه نامطلوب و فقر پاره‌اي از مواد تغذيه همچون نمك مي‌تواند عاملي جهت شيوع كنيباليسم تلقي گردد. در صورت شيوع كنيباليسم بايد آن را سريعا در مراحل آغازين متوقف نمود كه در غير اين صورت، كنترل آن ديگر ميسر نخواهد بود. هنگام مشاهده عامل كنيباليسم بايد نور بستر را با پوشاندن پنجره‌ها و منافذ درب‌ها، كم و تاريك‌تر نمود. به حدي كه تنها قادر به تشخيص و يافتن ظروف آب و غذا باشند. همچنين در صورت امكان بايد بستر را گسترش داده يا تعدادي از گله را به مكاني ديگر انتقال داد. چنانچه هريك از راهكارهاي فوق موثر واقع نگردد، بايد گله را نوك چيني نمود. اين عمل بسيار حساس بوده و تبحر خاص خود را مي‌طلبد. به طوري كه تنها بايد نوك بالا را تا قسمت استخواني قطع نمود. در صورتي كه پس از نوك‌چيني، خونريزي مشاهده گردد، مي‌توان از نيترات نقره به منظور جلوگيري از آن استفاده نمود. اما در مبحث كنيباليسم بهترين راهكار جلوگيري از بروز آن مي‌باشد كه بدين منظور بايد به طور متناوب گله را چك نمود. با توجه به اينكه كنيباليسم از قسمت پشت شايع است، لذا از ۱۵ روزگي به بعد بايد هر چند روز يكبار تعدادي از گله را جدا نموده و وضعيت پرهاي پشت آنها را بررسي نمود.


انتخاب تخم براي جوجه‌كشي:

به منظور انتخاب بهترين تخم‌ها جهت جوجه گيري بايد به مشخصاتي از گله تخمگذار توجه داشت كه در ذيل بيان مي‌گردد.

 روند توسعه نرمال گله و همچنين حصول اطمينان از شرايط بهداشت و سلامت كامل آن.

 سازگار با شرايط جفتگيري (جفت نر انتخاب شده) و توليد تخم با درصد بالاي نطفه‌داري

 عدم اختلال در فرايند جفتگيري

 تغذيه شده با جيره مناسب گله مولد

 عدم همخوني گله به طوري كه در حد (F1) باشد.

 از ذخيره و نگهداري تخم‌هاي بيش از حد درشت يا ريز بايد خودداري نمود زيرا تخم‌هاي بيش از حد رشت درصد هچ پايين را داشته و تخم‌هاي ريز نيز جوجه‌هايي با جثه ضعيف و كوچك را به بار مي‌آورد.

 از ذخيره و نگهداري تخم‌هاي با پوسته نازك يا ترك خورده بايد خودداري نمود. زيرا اينگونه تخم‌ها رطوبت مورد نياز جهت رشد جنين را به سختي در خود نگه داشته و از سوي ديگر احتمال وقوع بيماريهاي ارگانيسمي در تخم‌هاي ترك خورده افزايش مي‌يابد.

از قراردادن تخم‌هاي با شكل غير معمول در دستگاه بايد خودداري و تنها از تخم‌هاي تميز و سالم براي جوجه‌كشي استفاده نمود. شستن تخم‌ها يا تميز كردن آنها با پارچه مرطوب توصيه نمي‌گردد، زيرا با شستن تخم پوشش محافظ آن از بين رفته و منافذي براي ورود انواع باكتري كه عامل بيماريهاي ارگانيسمي بوده، ايجاد مي‌گردد.

ذخيره و مراقبت از تخم:
در بسياري از موارد، توجهات تنها معطوف به دوره جوجه‌كشي بوده و مراقبت خاصي از تخم‌هاي ذخيره شده براي قرار گرفتن در دستگاه بعمل نمي آيد. در حالي كه مدت زمان ذخيره و نگهداري بيشتر از زمان جوجه‌كشي حائز اهميت مي‌باشد. زيرا حتي در اين زمان نطفه تخم بعنوان يك جنين، زنده و در حال زيست بوده و هرگونه غفلت و عدم رعايت نكات مربوطه موجب هچ ناموفق و يا مشكلاتي اعم از مرگ جنين يا نقص عضو و مشكلات ارگانيسمي مي‌گردد. لذا در مدت زمان نگهداري تخم‌ها بايد نكات زير را مد نظر قرار داد.

تخم‌ها را بايد حداقل روزي ۳ بار جمع آوري نمود. اما در صورتي كه دماي روز به بالاي ۸۵F رسيده، بايد دفعات جمع آوري را به ۵ مرتبه افزايش داد. تخم‌ها را به طور كلي ۲ تا ۳ دفعه در صبح و ۱ تا ۲ دفعه در بعد از ظهر جمع آوري نماييد.

تخم‌هاي داراي آلودگي اندك همانند لكه خون روي پوسته، ذرات كود چسبيده يا گرد و غبار بستر را مي‌توان با ساب زني توسط كاغذ سنباده نرم براي زمان جوجه‌كشي ذخيره و آماده نمود.

تخم‌ها را بايد در شرايط مرطوب و خنك (دماي ۱۵ – ۱۴) (رطوبت ۷۵ – ۷۳ درصد) نگهداري نمود.

تخم را بايد به حالتي در شانه‌هاي ذخيره قرار داد كه انتهاي كوچك تخم رو به پايين باشد.

در صورت ذخيره تخم‌ها براي مدت زماني بيشتر از ۶-۵ روز، بايد آنها را روزي ۲-۱ بار چرخاند و وضعيت آنها را بررسي نمود. بهترين زمان براي نگهداري تخم‌ها ۸-۷ روز بوده و حداكثر تلرانس آن ۱۲-۱۱روز بوده كه توصيه نمي‌گردد. زيرا با گذشت زماني بيشتر از آن، درصد هچ تخم‌ها افت مي‌نمايد. هنگام انتقال تخم‌ها از اتاق ذخيره به دستگاه، بايد اندكي تامل نمود تا دماي تخم‌ها كه تقريبا ۱۵ درجه مي‌باشد با دماي معمول هوا منطبق گردد. زيرا در غير اين صورت، انتقال ناگهاني تخم‌ها از محفظه ذخيره به دستگاه باعث افزايش شديد دما شده كه موجب كندانس رطويت و وارد آمدن شوك خسارت باري به تخم‌ها مي‌گردد.

دستگاه جوجه‌كشي:

براي واحد‌هاي بزرگ مي‌توان دستگاه ستر و هچر را به صورت مجزا در نظر داشت و در مورد واحد‌هاي مبتدي يا داراي ظرفيت محدود مي‌توان از يك دستگاه جوجه‌كشي داراي شانه‌هاي ستر و سبد‌هاي هچر استفاده نمود. به طوري كه بعد از ۲۱ روز تخم‌ها از شانه‌هاي ستر برداشته شده، به سبد هچر انتقال يافته و در داخل دستگاه قرار مي‌گيرد. اما آنچه در اين ميان حائز اهميت است محل استقرار دستگاه در فضاي مسقف و بسته بوده كه داراي سيستم تهويه مطلوب جهت فراهم آوردن هواي تازه مي‌باشد. در كنار تهويه نامطلوب، چرخش تخم و گندزدايي دستگاه و تخم ها، اغلب مشكلاتي كه در زمان هچ روي مي‌دهد ناشي از بي‌دقتي در كنترل دما و رطوبت دستگاه مي‌باشد. به طوري كه دما و رطوبت بيش از حد كم يا زياد طي فاصله زماني خاصي در رشد و وضعيت زيستي جنين تاثير گذاشته و مي‌تواند مشكلاتي نظير مرگ جنين، ضعف يا خروج سخت جوجه از تخم را به بار آورد. در دستگاههاي تمام اتوماتيك كه داراي فن جريان هوا مي‌باشد، بهترين دما تا ۲۱ روز۹/۹۸ F با تلرانس ۵/۰ F مي‌باشد. بايد در نظر داشت كه گرماي بيش از حد دستگاه يا موجب مرگ جنين در اثر تبخير زود هنگام رطوبت شده يا تولد زودرس جوجه‌ها پيش از زمان مقرر را باعث مي‌گردد.

در مورد رطوبت دستگاه، تا روز ۲۱ بايد آنرا روي ۶۰-۵۸% رطوبت نسبي يا ۸۶-۸۴% F قرار داده و در ۳ روز آخر آن را تا ۶۸% نسبي يا (۹۰F ) افزايش داد. بايد توجه داشت كه ميزان تهويه در روز‌هاي آخر جوجه‌كشي و نيز در زمان هچ افزايش يابد. تنظيم شرايط تهويه بدين دليل حائز اهميت است كه اكسيژن از روزنه‌هاي تخم وارد شده و از سوي ديگر دي اكسيد كربن به همين روش از تخم خارج مي‌گردد. لذا با افزايش حجم و رشد جنين بايد به ميزان تهويه افزود تا اكسيژن بيشتري به جوجه برسد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط كاكس ماشين | ۶ بهمن ۱۳۹۴ ساعت ۰۱:۴۲:۳۸ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |اطلاعات عمومي بوقلمون